Κριτική πάνω στο Δρώμενο με τη συμμετοχή αυτοσχεδιασμών ΧΑΡΗ ΚΑΝΑΚΗ στο πιάνο στις 22 Δεκ. 2010

Μια άκρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση πραγματοποιήθηκε από την Λέσχη Ανάγνωσης του Πνευματικού Κέντρου την Τετάρτη 22/12/10. Τα Χριστούγεννα ήταν το θέμα του Γιορτινού Λογοτεχνικού Αναλόγιου που με τις επιλογές των κειμένων που έκανε η ομάδα της Λέσχης μας έφερε κοντά στη μαγεία της Ελληνικής και Ρώσικης Λογοτεχνίας. Το ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, αποφασίστηκε, τελικά…… το 336 μ.Χ και ένας βασικός λόγος ήταν ότι έπρεπε να αντικατασταθεί μια σημαντική γιορτή των Ελλήνων και των Λατίνων. Οι πιστοί της προηγούμενης θρησκείας, γιόρταζαν τις ημέρες εκείνες τη μεγάλη γιορτή της γέννησης του Ήλιου (Dies Solis Invectis Natalis). Κατά την αστρονομία, επίσης, 23 – 25 Δεκεμβρίου είναι οι μέρες του χειμερινού ηλιοστάσιου.
Μετά από μια τέτοια ιστορική προσέγγιση, με την βοήθεια μιας υδρογείου σφαίρας, της τοποθέτησης της εορτής των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου τα μέλη της Λέσχης Μαρία Παπαδάκη, Ιωάννα Τζάλλα, Ευαγγελία Κληρονόμου, Γιάννης Λιανάκης, Γιώργος Καράμπελας και Ανδρέας Δημητρόπουλος διάβασαν τα διηγήματα:«Το Χριστόψωμο» και «Της Κοκκώνας το Σπίτι»του Αλ. Παπαδιαμάντη, «Το Βλογημένο Μαντρί» του Φ. Κόντογλου, «Νύχτα Χριστουγέννων» και «Όνειρο»του Α. Τσέχωφ και «Γιορτινή Ιστορία» του Μ. Ζόσενκο.

Ο Γκαίτε έλεγε ότι υπάρχουν τρεις τάξεις αναγνωστών: Εκείνοι που απολαμβάνουν χωρίς να κρίνουν, οι κρίνοντες χωρίς να απολαμβάνουν και οι κρίνοντες ενώ απολαμβάνουν το έργο. Οι τελευταίοι αυτοί αναγνώστες προάγουν το έργο, αλλά είναι πολύ λίγοι. Δεν μπορώ να ξέρω που κατατάσσουν τον εαυτό τους οι παρευρεθέντες στην εκδήλωση το μόνο σίγουρο είναι ότι έφυγαν γελαστοί και ευχαριστημένοι.

Εκτός από το θαυμάσιο στήσιμο της εκδήλωσης μεγάλη έκπληξη ήταν η μουσική επένδυση στο πιάνο από τον συμπολίτη μας Χάρη Κανάκη με μελωδίες και πρωτότυπους αυτοσχεδιασμούς. Τους ευχαριστούμε όλους για την βραδιά που μας χάρισαν..

Αναδημοσίευση από το blog του Κώστα Ευαγγελινού

CostasEvangelinos's Blog

"Πικρό Χιόνι" του Γιώργου Αγαθονικιάδη.

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Αγαθονικιάδης, ανήκει στα θύματα του εμφύλιου και του εθνικού διχασμού, καθώς «έφυγε» με την οικογένειά του από την Ελλάδα μόλις 18 μηνών για την πρώην Τσεχοσλοβακία. Σπούδασε σκηνοθεσία σε μια από τις σπουδαιότερες κινηματογραφικές σχολές στον κόσμο, την FAMU της Πράγας, με καθηγητές τους Μίλος Φόρμαν, Μίλαν Κούντερα και άλλες προσωπικότητες του καλλιτεχνικού χώρου, ενώ υπήρξε συμμαθητής με τον Εμίρ Κουστουρίτσα.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1983 και έκτοτε εργάζεται ως σκηνοθέτης στην ΕΡΤ όπου διετέλεσε υπεύθυνος του Θεατρικού Τμήματος (1986-1989). Ταυτόχρονα διατηρεί σχέσεις με την κινηματογραφική και θεατρική παραγωγή της Τσεχίας. Το 2000 γύρισε την μεγάλου μήκους ταινία «Φθινοπωρινή επιστροφή», η οποία είχε πολύ καλή ανταπόκριση στην Τσεχία και προβλήθηκε σε διεθνή φεστιβάλ, στην Ελλάδα ωστόσο δεν κατάφερε να βρει διανομή στους ελληνικούς κινηματογράφους.

Επίσης γύρισε ένα ωριαίο ντοκιμαντέρ για τον Καζαντζάκη, εστιάζοντας στα χρόνια (1929-1932) που έζησε στην Τσεχία, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από την τσέχικη τηλεόραση και αγοράστηκε από τηλεοπτικούς σταθμούς αρκετών χωρών. Σε ό,τι αφορά στη σχέση του με το θέατρο το 2008 σκηνοθέτησε το «Λα Στράντα», του Φελίνι για το Κρατικό Θέατρο της πόλης Μοστ στην Τσεχία.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2009 ολοκληρώθηκαν σε Ελλάδα, Γερμανία και Τσεχία τα γυρίσματα της δεύτερης μεγάλου μήκους ταινίας του «Πικρό χιόνι», στην οποία συμμετέχουν Έλληνες και ξένοι ηθοποιοί.

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Πρόκειται για ένα ποιητικό δράμα με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία που οδηγεί σε μια πορεία αυτογνωσίας.
Το θέμα του έχει να κάνει με την περίοδο του ’41, όπου ένας Έλληνας στρατιώτης σκοτώνει κατά λάθος έναν γερμανό στρατιώτη και το φέρει βάρος στην συνείδησή του. Μετά από πολλά χρόνια οι αναμνήσεις επανέρχονται και ο άντρας αυτός θέλει να επιστρέψει τα προσωπικά αντικείμενα -που είχε πάρει από τον νεκρό στρατιώτη- στην οικογένεια του ως έναν ύστατο φόρο τιμής και έτσι να λυτρωθεί η ψυχή του. Όμως οι δυνάμεις του τον εγκαταλείπουν και την «Οδύσσεια» αυτή καλείται να εκπληρώσει η εγγονή του Μυρτώ.
Οι βασικοί ηθοποιοί της ταινίας από ελληνικής πλευράς είναι οι: Άννα Ίρις, Γιώργος Βελέντζας, Κώστας Λάσκος, Κώστας Γιαλίνης, Χρήστος Παναγιωτέλης, Γεράσιμος Μαύρος κ.α.

"Tα παιδιά του Μονλεόν"

Ο Κατάλογος Έργων μου

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Α΄: Έργα για ορχήστρα

• 1. “Κλειστό τετράγωνο” : Για ορχήστρα, τρείς εκτελεστές κρουστών και μικτή χορωδία πάνω σε ποίηση Άρη Αλεξάνδρου (1999).
• 2. “Κλειστό τετράγωνο” : Πρελούδιο για ορχήστρα εγχόρδων (1999).
• 3. “Τρείς αφορμές και μιά αιτία” : Αλληγορία για ορχήστρα εγχόρδων (2002).
• 4. “Η Συγκίνηση των Εύπιστων" για ορχήστρα εγχόρδων (2010)
  
• 5. “Κονσερτίνο για Φλάουτο και ορχήστρα εγχόρδων” (2010)
  

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β΄: Έργα για συνδιασμούς οργάνων - Μουσική δωματίου

• 1. “Η συγκίνηση των Εύπιστων” : Κουαρτέτο εγχόρδων (2007).
• 2. “Μελωδία σε παλιό στύλ” : Για βιολί και πιάνο (1988).
• 3. “Trio για κλαρινέτο, βιολοντσέλλο, πιάνο” : θέμα και 7 παραλλαγές πάνω σε ένα θέμα του Caren Chachaturian (1999).
• 4. “Trio για φλάουτο, βιολοντσέλλο, πιάνο” : θέμα και 7 παραλλαγές πάνω σε θέμα του Caren Chachaturian (μεταγραφή 2008).
• 5. “48 κομμάτια για τσέλλο και πιάνο” : εμπνευσμένα απο την Ελληνική παράδοση (2001) Έκδοση Φίλιππος Νάκας.
  
• 6. “Sonata” για βιολοντσέλλο και πιάνο (2002).
• 7. “Στερεότυπα και προκαταλήψεις” : Trio για όμποε, φαγκότο, πιάνο (2003).
• 8. “Στερεότυπα και προκαταλήψεις” : Μεταγραφή για φλάουτο, βιολοντσέλλο, πιάνο (2007).
• 9. “Dueto για κλαρινέτο και πιάνο” Μουσική για φανταστική κινηματογραφική ταινία (2002).
• 10. “Dueto για κλαρινέτο και φαγκότο” πάνω σ’ένα θέμα του Alberto Ginastera (2003).
• 11. “39 μοίρες Ανατολικά” : για φλάουτο και πιάνο. Αφιερωμένο στον δορυφόρο Hellas - Sat (2003).
• 12. “To φάντασμα των Κάντερβιλ” : Για κουαρτέτο κόρνων, παρωδία εμπνευσμένη απο το ομώνυμο Βιβλίο του Όσκαρ Ουάϊλτ (2004).
• 13. “Whirpools” : Για κλαρινέτο και πιάνο (2005).
• 14. "Σκοτεινά Πλάνα" Φαντασία για σαξόφωνο και πιάνο (2007).

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ΄: Έργα για πιάνο

• 1. “Το Γεράκι και ο χιονάνθρωπος” : Για δύο πιάνα (2005).
• 2. “Το Γεράκι και ο χιονάνθρωπος” : Εκδοχή για ένα πιάνο (2007).
• 3. “Σκέρτσο” : Αφιερωμένο στους αγώνες των φοιτητών του Πολυτεχνείου (2002).
• 4. “Toccata” (1988). A' BΡΑΒΕΙΟ ΣΥΝΘΕΣΗΣ 1995
  
• 5. “Σπουδή” (1994).
• 6. “Ο μικρός παλιάτσος” (1990). ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΚΑΤΩΤΕΡΑΣ, "Αθηναϊκό Ωδείο" 1991
  
• 7. “Μικρή μελωδία” (1990).
• 8. “Έξι απλότητες για τη νότα ρέ” (1995).
• 9. “Cavatina” (1995).
• 10. “Οι τρείς μπάλες” (1996).
• 11. “Saloon” (1998).
• 12. “Adagio σε si μείζονα (2003).
• 13. “Graziella” (2003).
• 14. “Περίπατος στο Kelvingrove Park” (Γλασκώβη - Σκωτία 2008).

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Δ΄ : Έργα για 4φωνη Μικτή Χορωδία

• 1. “Μοιρολόϊ” απο το θάνατο του παλληκαριού του Κωστή Παλαμά (1996).
• 2. Παραμυθόδραμα : “Η ώρα της κρίσης”, απόσπασμα απο φανταστική παιδική όπερα (1995).
• 3. “Ξυπνήστε άγγελοι της Κύπρου σε στίχους Χάρη Κανάκη (1997).

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ε΄: Έργα για φωνή και πιάνο

• 1. “Το μονόγραμμα Νο 7” σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη για mezzo soprano και πιάνο (1988).
• 2. “Το πέρασμα” σε ποίηση Πάνου Καννέλη για mezzo soprano και πιάνο (1996).
• 3. “Η πόλη μέσα στην πόλη” σε ποίηση Δημήτρη Πανουσάκη για mezzo soprano και πιάνο (2005).

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΤ΄ : Έργα για διάφορα όργανα

• 1. “Φαντασία” για βιολί ( 1988).
• 2. “Pavane” για κιθάρα (1991).
• 3. "Σπουδή" για σαξόφωνο (2007)
• 4. "Σπουδή" για φλάουτο (2003)

Eκ των οποίων, ελάχιστα δεν έχουν παιχτεί, ενώ κάποια υπάρχουν και σε παραπάνω από μία εκτελέσεις (από διαφορετικούς εκτελεστές). Εκφράζω τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μου για όλους ανεξαιρέτως τους Σολίστες που με τίμησαν και με τιμούν παίζοντας έργα μου από το 1988 μέχρι σήμερα. Ο "Μουσικός" ήταν πάντα και θα παραμείνει, ένας από τους εμπνευστές μου.
Χ.Κ.

Στάθης Δρογώσης, "Tο ξωτικό των Πατησίων" !

Ο Στάθης Δρογώσης γεννήθηκε την 1η Μαΐου του 1977 στην Αθήνα. Στο δημοτικό φοίτησε στην «Σχολή Πανταζοπούλου» στα κάτω Πατήσια. Εκεί πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου και συμμετείχε με τη δέουσα προσοχή στο κατηχητικό... Το 1989 έχοντας γραφτεί στο Ωδείο «Νίκος Σκαλκώτας» στην τάξη πιάνου της καθηγήτριας Μοιρούλας Νάσου γνωρίζει τον Δημήτρη Τζιμέα, ατίθασο κιθαρίστα στο ίδιο ωδείο. Eπηρεάζονται από τον Δάσκαλο των θεωρητικών Μανώλη Βλητάκη και αρχίζουν να παίζουν μουσική μαζί. Στις γιορτές της οικογένειας του Στάθη κάνουν την πρώτη δυναμική τους εμφάνιση παίζοντας Beatles – μια μανία που σίγουρα μετέδωσε στον Στάθη ο πατέρας του και που ισχύει ακόμα και σήμερα.

Στα χρόνια που ακολουθούν ο Στάθης μένει στην Κυψέλη και φοιτεί στο 15ο γυμνάσιο. Εκεί γνώρισε πολλές ηρωίδες των τραγουδιών του αλλά δυστυχώς δεν τον γνώρισαν αυτές…Το πρώτο συγκρότημα που συμμετείχε με τον Δημήτρη λεγόταν «The Rotten Society». Οι πρόβες γινόντουσαν στο θρυλικό στούντιο Voices στην Κυψέλη καθώς και στο Ηχουργείο. Το πρώτο αυτό συγκρότημα τέλειωσε άδοξα την καριέρα του όταν εισέβαλε στο στούντιο εκτός εαυτού ο πατέρας ενός μέλους, του Θανάση και τον πήρε κακήν κακώς…

Ακολουθεί το φανκ ροκ συγκρότημα Αρριβίστες όπου ο Στάθης παίζει πλήκτρα και τραγουδάει σπανίως. Γράφει όμως αρκετά τραγούδια. Μέλη στο συγκρότημα εκτός από τον Δημήτρη είναι ο Δημήτρης Κάσσης αλλά και ο Κώστας Γιαννίρης επιφανή μέλη μιας λαμπρής παρέας παιδιών από το μουσικό λύκειο της Παλλήνης. Ο τελευταίος που συνεργάζεται μέχρι σήμερα με τον Στάθη τότε ήταν ο τραγουδιστής.

Το 1996 ο Στάθης είναι στο πρώτο έτος στο πανεπιστήμιο στο τμήμα Μαθηματικών στην Αθήνα (δεν το τελείωσε ποτέ!). Μετά από κόντρες το συγκρότημα διαλύεται και με τον Δημήτρη , τον Ντομένικο Μπονάσσι και τον Δημήτρη Κουζή φτιάχνει τους Αρχαιοκάπουλους και παίζουν διασκευές στη μουσική σκηνή Ρόδι στα Εξάρχεια. (Σήμερα είναι προποτζίδικο…)


Το καλοκαίρι του 1997 παίζουν στο «Πατητήρι» στη Φολέγανδρο και γνωρίζουν το Μανώλη Φάμελλο ο οποίος παραθέριζε αμέριμνος εκεί…Του δίνουν το ντέμο με τα τραγούδια τους και τους προτείνει να τους κάνει την παραγωγή στο δίσκο τους. Τα τραγούδια τα γράφουν ο Στάθης και ο Δημήτρης ενώ και ο Ντομένικο συμμετέχει με ένα. Βασική φωνή στο συγκρότημα είναι ο Στάθης.

Μετά από δύο χρόνια σχεδόν δηλαδή τον Μάιο του 1999 κυκλοφορεί ο δίσκος από την Warner. Το όνομα του συγκροτήματος είναι «Τα φώτα που σβήνουν». Ο πρώτος δίσκος είχε τραγούδια που παίχτηκαν πολύ από το ραδιόφωνο όπως το «Φεύγει η ζωή», «Τα φώτα που σβήνουν» και «Ο ήλιος του μεσημεριού». Το συγκρότημα έπαιζε συναυλίες όπου μπορούσε αλλά κυρίως στο «Αν» στα Εξάρχεια, στον «Αέρα» και στον «Σταυρό του Νότου». Επίσης έπαιξαν και στην Θεσσαλονίκη και στην επαρχία.

Το 2000 συμμετέχουν σε ένα δίσκο με διασκευές τραγουδιών του παιδικού τους ήρωα Παύλου Σιδηρόπουλου.

Το 2001 κυκλοφορεί ο δεύτερος και…τελευταίος δίσκος τους με τίτλο «Η γη απ’ τα αστέρια» σε παραγωγή πάλι του Μανώλη. Ήταν ένας φιλόδοξος δίσκος αλλά δεν ακούστηκε όσο ο πρώτος. Τα μέλη του συγκροτήματος είναι πια οι εξής: Στάθης Δρογώσης_φωνή πλήκτρα πιάνο Δημήτρης Τζιμέας_κιθάρα ηλεκτρική Ντομένικο Μπονάσσι_όμποε κιθάρες φωνητικά και…υποστήριξη Κώστας Γιαννίρης_Μπάσο φωνητικά και… ιδέες Δημήτρης Κουζής_Βιολί και φωνητικά Θοδωρής Παπαστάθης_Τύμπανα

Το Σεπτέμβριο του 2001 ο Στάθης με τον Δημήτρη αποφασίζουν τη διάλυση του συγκροτήματος ή καλύτερα την αναστολή της δράσης του για λίγο καιρό…

Ο Στάθης συνεχίζει να εργάζεται ως μουσικός με τον Μανώλη και το καλοκαίρι του 2002 μελοποιεί στίχους του Μίκη Θεοδωράκη από το έργο του «Ο ήλιος και ο χρόνος». Το τραγούδι ονομάζεται «Πυροβολήστε το χρόνο».

Τον Δεκέμβριο του 2003 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο «Ο χειμώνας δε θα ‘ρθει».
Μετά από αρκετό καιρό τεμπελιάς και ρεμβασμού τον Οκτώβριο του 2006 κυκλοφορεί η «ΑΛΛΗ ΓΗ» ο δεύτερος προσωπικός του δίσκος του Στάθη και τελευταίος στην ΕΜΙ.


Τον Μάιο του 2009 κυκλοφόρησε τον τρίτο προσωπικό του δίσκο από την LYRA «Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ» σε παραγωγή του ίδιου και των ΔΡΑΜΑΜΙΝΗ (Γιάννης και Χάρης Μιχαηλίδης)

Τον Δεκέμβρη του 2010 αποφασίζει να δημιουργήσει την δική του δισκογραφική εταιρεία «ANTELMA MUSIC» και να κυκλοφορήσει από αυτή τον τέταρτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο «ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ» σε παραγωγή του ίδιου και των ΔΡΑΜΑΜΙΝΗ. Για πρώτη φορά στη Ελλάδα ένας καλλιτέχνης με ραδιοφωνική παρουσία και πολλά γνωστά τραγούδια επέλεξε να δώσει ακόμα και δωρεάν τη δουλειά του από το site της εταιρείας του www.antelmamusic.com
Στόχος της εταιρείας είναι να βοηθήσει κι άλλους νέους καλλιτέχνες να κάνουν γνωστή τη δουλειά τους.

Ο Στάθης Δρογώσης υπογράφει το 2004 την παραγωγή και ενορχήστρωση του πρώτου προσωπικού δίσκου του τραγουδοποιού Γιώργου Μυλωνά με τίτλο «Καλοκαίρια που γελούν»

Τo 2010 υπογράφει την παραγωγή και ενορχήστρωση του δίσκου του Δημήτρη Λάμπου με τίτλο «ΜΗ ΣΕ ΦΟΒΙΣΕΙ Η ΑΓΕΛΗ» ο οποίος κυκλοφορεί από την ΛΥΡΑ

Επίσης έχει γράψει τραγούδια και μουσική για το θέατρο:
2005 στην παράσταση της Βίλης Σωτηροπούλου «Show business» στο Bar theatre “Vanilla”
2006 στην παράσταση της ομάδας ex animo «SORRY SOLD OUT» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μαργαρίτη στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ
2006-2007 στην παράσταση της ομάδας ex animo «ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ ΔΙΔΟΝΤΙΚΟΥΣ» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μαργαρίτη στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ
(σε αυτή την παράσταση έπαιζε ο ίδιος ζωντανά μουσική και είχε κι ένα μικρό ρόλο…)

2009-2011 στην παράσταση της Βίλης Σωτηροπούλου «ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΧΩΡΙΖΟΥΜΕ» σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαηλίδη, στο θέατρο του ήλιου και στο θέατρο χυτήριο
2010-2011 στην παράσταση της ομάδας ex animo «ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΑΙΡ» στο θέατρο «ALTERA PARS»
Από τον χειμώνα του 2009 έχει δική του ραδιοφωνική εκπομπή στο www.mindradio.gr με τίτλο «ΑΝΤΕΛΜΑ»


Ο Στάθης Δρογώσης έχει εμφανιστεί στη σκηνή με τους Μανώλη Φάμελλο(αρκετά χρόνια) ,τον Νίκο Πορτοκάλογλου(2005-2006 σε σχεδόν όλη την Ελλάδα),Ζακ Στεφάνου(χειμώνας 2006 –άνοιξη 2007)Νίκο Ζιώγαλα(χειμώνας του 2004 ), Γιώργο Δημητριάδη, Βασίλη Καζούλη, Κώστα Λειβαδά, Μάνο Πυροβολάκη, Αντριάννα Μπάμπαλη, Ευσταθία
Τέλος εκτός από τους προσωπικούς του δίσκους έχει συμμετάσχει ως μουσικός- ενορχηστρωτής σε δίσκους πολλών καλλιτεχνών όπως ο Νίκος Ζιώγαλας, Βασίλης Καζούλης, Μανώλης Φάμελλος, Χάρις Αλεξίου, Γιώργος Δημητριάδης, Οδυσσέας Τσάκαλος κ.α.

Χάρη Κανάκη: "Κάστρο ΧΛΕΜΟΥΤΣΙ Κυλλήνης" (4-9-03).

.

Αντίσταση μέχρις εσχάτων
…η ώρα έφτασε…
Το φως διαπέρασε τις επάλξεις

Μόνοι μας επιτέλους, εμείς και τα δόρατα των αλλότριων

να μας σκίζουν τις σάρκες
σαν λυσσασμένες ύαινες
και οι κραυγές τους να σκεπάζουν
τις οιμωγές των λαβωμένων μας συντρόφων.

Ποτάμι το αίμα, ποτίζει τις χάλκινες ρίζες των φραγκοσυκιών

που με τ’ απειλητικά αγκάθια τους
μετρούν τους αιώνες σαν γέροι καλόγεροι
στο κελί τους, με το σκοτεινό κομποσκοίνι στο χέρι.
Η θάλασσα στο βάθος απέραντη και γαλήνια,
δεν έχει καμία συμμετοχή στο δράμα μας.

Μονάχα η μυρωδιά της ξέρει να μπερδεύεται με τα υγρά μας

κόκκαλα, τα ματωμένα μας φρύδια
και το σίδερο που έγινε προέκταση του χεριού
μας, κομματιάζεται αστράφτοντας κάτω από
έναν ήλιο αδερφωμένο και ψεύτη.

Δεν υπάρχει πια χρόνος το φως διαπέρασε τις επάλξεις.

Να τώρα ο μαύρος καβαλάρης που μας πλησιάζει
απειλητικός, έχει ξεδιπλώσει το πορφυρό του λάβαρο
καλπάζοντας προς τα ρημαγμένα τείχη.

Το τέλος μας είναι γραμμένο πάνω στις βρώμικες πέτρες

και τα φρύγανα.

  (Β' Βραβείο στον Διαγωνισμό ποίησης της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών-2005)

Ralph Vaughan Williams, "ο μυστηριώδης".

YouTube - Vaughan Williams: A sea symphony - Behold, The Sea Itself.

Ο Ralph Vaughan Williams γεννήθηκε το 1872 στην Αγγλία. Σπούδασε σύνθεση στο Royal College of Music όπου συνδέθηκε με βαθιά φιλία με τον Leopold Stokowski, όπως και αργότερα με τον Gustav Holst. Παρακολούθησε μαθήματα με τον Max Bruch στο Βερολίνο το 1897 ενώ αργότερα έκανε ένα μεγάλο άλμα μπροστά, στην ορχηστρική του σκέψη όταν γνώρισε στο Παρίσι τον Maurice Ravel.
Έγραψε 6 Όπερες, 9 Συμφωνίες, Κονσέρτα, έργα για Μουσική Δωματίου, πολλά Χορωδιακά, αλλά και έργα για τον Κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Η μουσική του έχει έντονα στοιχεία από τη λαϊκή μουσική της Αγγλικής υπαίθρου, είναι μυστηριώδης, λυρική και μελαγχολική. Ο R. V. Williams Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Άγγλους συνθέτες.
Πέθανε το 1958 σε ηλικία 86 ετών, αφού πρόλαβε να ακούσει, τρεις μήνες πριν το θάνατό του, την τελευταία του συμφωνία, το πιο σκοτεινό και αινιγματικό του έργο.

Χ.Κ.

Ποίημά μου από τη συλλογή "ΠΛΑΓΙΟ ΦΩΣ"

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Πώς να αφήσω το κορμί σου
που κοιμάται ζωσμένο τα φύκια του
και τα αχνά σημάδια μου πάνω του
θα επιστρέψω, το ξέρεις, κάποτε θα ξαναβρεθούμε.

Κι αυτή η άγρια βροχή εκεί έξω
σαν μανιασμένο κύμα μας κτυπάει τα κεφάλια
για να δει πόσο θα αντέξουμε χωρίς
να βγει από τα ξερά λαρύγγια μας
η κραυγή…

Δεν ξέχασα την υπόσχεσή μου
και εσύ θυμάσαι, είναι σίγουρο, τη δική σου
να σώσουμε και οι δύο ό, τι μπορούμε
από τη μοναξιά και τις ώρες,
ετούτες τις γερασμένες παρθένες
με τα μακριά άσπρα μαλλιά και τα λευκά φορέματα.

Όπου να ’ναι θα επιστρέψω.
Το ξέρουμε και οι δυο μας πως δε γίνεται διαφορετικά
θα επιστρέψω και μαζί μου θα φέρω
και τους ήχους από το σκουριασμένο ρολόι
που μου ’δωσες να κρατάω.

Άκου έξω οι πεινασμένες στάλες σώπασαν.
Κατάλαβαν τη γύμνια μας και μας λυπήθηκαν.
Σώπασε και εσύ τώρα, όπου να ’ναι έρχομαι.

27-11-05
Ξημέρωμα Κυριακής

Jim Jarmusch (Σκηνοθέτης)

Ο Jarmusch γεννήθηκε στο Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών το 1953 από γονείς με Ευρωπαικές ρίζες και καταγωγή. Από μικρός επιρρεάστηκε από τον κινηματογράφο των "Καλτ" ταινιών (B-movies).
Στην εφηβεία ήρθε σε επαφή με τους πρωτοπόρους συγγραφείς της "γενιάς των Μπιτ", William Burroughs και Jack Kerouac.
Έπειτα από την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο το 1971 μετακόμεισε στο Σικάγο όπου έκανε σπουδές στη Δημοσιογραφία στο Northwestern University και αργότερα στο Columbia University με την φιλοδοξία να γίνει Ποιητής. Κατά την διάρκεια του τελευταίου έτους σπουδών του ταξίδεψε στο Παρίσι για καλοκαιρινά τμήματα σπουδών αλλά τελικά έμεινε εκεί δέκα μήνες (!), δουλεύοντας παράλληλα σαν διανομέας οδηγός για μία Γκαλερί, ενώ τον ελεύθερο χρόνο του ήρθε σε επαφή με τον Γαλλικό Κινηματογράφο.
Επιστρέφει στην Νέα Υόρκη όπου παίρνει μαθήματα κινηματογράφου στο περίφημο ''Τisch School of the Arts" του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και εκεί, στο τελευταίο έτος των σπουδών του, γίνεται ο έμπειστος του καθηγητή του Nicholas Ray και προσωπικός του βοηθός στο "κύκνειο άσμα" του την ταινία "Lighting Over Water", ένα ντοκουμέντο για τα τελευταία του χρόνια πριν τον θάνατό του από καρκίνο.
Η αναγνώρηση έρχεται με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του το 1984 "Stranger Than Paradise" η οποία βραβεύεται στις Κάννες την ίδια χρονιά αλλά και την επόμενη με το βραβείο κριτικών.
Ακολουθούν οι ταινίες "Down by Low" το 1986 σε σενάριο και σκηνοθεσία δική του και οι "Mystery Train" (1989) και Νight on Earth" (1991), το ασπρόμαυρο "Dead Man" με τον Johnny Depp το 1995 και "Ghost Dog" με τον Forest Whitaker (1999)
Aπό την νεότερη περίοδο ξεχωρίζουν το "Coffe and Cigarettes" συλογή από 11 μικρά φιλμάκια και το "The Limits of Control" του 2009.
Ο Jarmusch έχει χαρακτηριστεί από τους κριτικούς ως μινιμαλιστής, με τις σιωπηλές σκηνές του και τα αργά σχεδόν υπνωτιστικά πλάνα του αναμφίβολα δίκαια θεωρείται ένας από τους εκπροσώπους του σύγχρονου ανεξάρτητου κινηματογράφου.

Karl Jenkins (Composer, Βorn 1944)

YouTube - Karl Jenkins - Adiemus


Ο συνθέτης τού, σε εκατομύρια πωλήσεις, άλμπουμ "ADIEMUS: Songs of Sanctuary", Karl Jenkins εκπαιδεύτηκε ως κλασικός συνθέτης στο Πανεπιστήμιο του Cardiff και την Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου, αφού πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής από τον πατέρα του στο Gower της Ουαλίας (Μ. Βρετανία) όπου και γεννήθηκε.
Για το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του ήταν γνωστός ώς ένας jazz-rock μουσικός, παίζοντας ποικιλοτρόπως σαξόφωνο, πλήκτρα και όμποε, ενώ συμμετείχε στο γνωστό progressive rock συγκρότημα "Soft Machine".
Σαν συνθέτης έγινε ευρέως γνωστός από τη σειρά συνθέσεων με κεντρικό τίτλο "ΑDIEMUS", έργα που έχουν χρησιμοποιηθεί από την βιομηχανία της Διαφήμισης.

Τζακ Κέρουακ 1922-1969

«Οι μόνοι άνθρωποι που υπάρχουν για μένα είναι οι τρελοί, αυτοί που τρελαίνονται να ζήσουν, τρελαίνονται να μιλήσουν, τρελαίνονται να σωθούν, που ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό».Έτσι έλεγε ο Τζάκ Κέρουακ στην εισαγωγή του «Στο δρόμο», του γνωστότερου από τα έργα του, το οποίο γράφτηκε σε τρεις μόνο εβδομάδες, χωρίς κόμματα και χωρίς παραγράφους.

Ο Τζακ Κέρουακ, μια από τις κυριότερες φυσιογνωμίες της Γενιάς Μπιτ (Beat Generation), μαζί με τον Ουίλιαμ Μπάροουζ και τον Άλεν Γκίνζμπεργκ, γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1922 και πέθανε ακριβώς πριν από 41 χρόνια, στις 21 Οκτωβρίου 1969, αφήνοντας πίσω του, όμως, το όνομα και το στίγμα της Μπιτ, το οποίο συμπυκνώνει στο πρόσωπο και το έργο του.

Είναι ο ίδιος που τυχαία ανακάλυψε και απέδωσε στο λογοτεχνικό/κοινωνικό κίνημα και τη γενιά του την επωνυμία "Μπιτ" στα τέλη του '40, που σημαίνει ταυτόχρονα και εξοντωμένη (beaten up), αλλά και άγρυπνη, έτοιμη, εκστατική, μακάρια (beatific). Λέγεται ότι αυτός ευθύνεται και για τον τίτλο «Ουρλιαχτό» του Άλεν Γκίνζμπεργκ και τον τίτλο «Γυμνό Γεύμα» του Ουίλιαμ Μπάροουζ. Ενσωματώνει τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες της Μπιτ στα μυθιστορήματά του. Το «Στο Δρόμο» περιέχει αρκετούς χαρακτήρες που αναφέρονται στις θρυλικές μπιτνικ φιγούρες του Νιλ Κάσσαντυ (Ντιν) και Ουίλιαμ Μπάροουζ (Λι), ενώ στους Αλήτες του Ντάρμα, πρωταγωνιστική φυσιογνωμία είναι ο Γκάρυ Σναίντερ. Ειδικά το πλεόν αυτοαναφορικό έργο «Στο Δρόμο», το οποίο περιγράφει την πραγματική εμπειρία ενός ταξιδιού του Κέρουακ με τον Κάσσαντυ, θεωρείται η επιτομή του γνωστού στον κόσμο προσώπου της Μπιτ Γενιάς.

"Εμείς οι ταπεινοί"

YouTube - Kwstas Xatzis - Emeis oi tapeinoi

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Χατζής

Μη μας περιφρονάς, μη μας περιφρονάς
γράψε βρε ιστορία δυο λόγια και για μας.

Γράψε για μας τους ταπεινούς και τους ανώνυμους της πλάσης
σκαλί είμαστε για τους τρανούς οι θεατές στις παρελάσεις.

Αν δεν υπήρχαμε εμείς, πως θα ξεχώριζαν οι άλλοι;
Αν δεν υπήρχαν οι μικροί πως θα υπήρχαν οι μεγάλοι;

Μη μας περιφρονάς, μη μας περιφρονάς
γράψε βρε ιστορία δυο λόγια και για μας.

Αρνήσου το αν μπορείς, αρνήσου το αν μπορείς
από την ίδια λάσπη πλαστήκαμε κι εμείς.

Για μας δεν νοιάζεται κανείς, είμαστε τ' άγραφο το χιόνι
μας ξέρουν πέντε συγγενείς, η μάνα μας και οι γειτόνοι.


....ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΣ ΕΥΚΟΛΑ......!!!!!!