Αιμοδοσία, βγαίνει μέσα από την ψυχή και μόνο εθελοντικά.

O Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών του Υπουργείου Yγείας-Κοινωνικής Αλληλεγγύης ιδρύθηκε το 1988 από μια ομάδα ευαισθητοποιημένων ατόμων, που, βλέποντας από κοντά το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετώπιζε η Xώρα μας, ήθελε κάτι να προσφέρει στον πάσχοντα συνάνθρωπό μας, που το Υπουργείο σαν Δημόσια Yπηρεσία δεν μπορούσε να προσφέρει, όχι γιατί δεν ήθελε, αλλά η προσφορά δεν δίδεται με νόμους και με εγκυκλίους, αλλά βγαίνει μέσα από την ψυχή και μόνο εθελοντικά.

H έδρα του Συλλόγου μας είναι στο χώρο του Υπουργείου Yγείας-Κοινωνικής Αλληλεγγύης και είναι αρωγός όλων των προσπαθειών του και ο μοναδικός με Πανελλήνια εμβέλεια.
Ξεκίνησε με μία ομαδική εθελοντική αιμοδοσία το χρόνο, παίρνοντας 100 μονάδες αίματος.

Σήμερα με μεγάλες προσπάθειες και με τη συμπαράσταση της εκάστοτε Ηγεσίας του Υπουργείου ξεπερνάμε τις 4.000 μονάδες αίματος στην Αττική και πάνω από 10.000 μονάδες στην Περιφέρεια.

Τα μέλη μας είναι Δημόσιοι Yπάλληλοι, Ιδιώτες και πάρα πολλοί φοιτητές και σπουδαστές.
Εκτός της προσφοράς του στην εθελοντική αιμοδοσία έχει και τα εξής άλλα τμήματα.
* Δοτών αιμοπεταλίων.
* Δοτών μυελού των οστών.
* Δοτών οργάνων και ιστών ανθρωπίνου σώματος.
Τμήματα πληροφόρηση για τα ναρκωτικά, έιτζ και οικολογία-περιβάλλον.

Εκδίδει το τριμηνιαίο περιοδικό με την ονομασία " AIMOΔOΣIA & ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ", αφίσες, αυτοκόλλητα, ημερολόγια, φυλλάδια και διάφορα άλλα έντυπα για την ενημέρωση του κοινού σε θέματα κοινωνικά.
O Σύλλογός μας έχει διοργανώσει πολλά συνέδρια, ημερίδες, συναυλίες κλπ., πολλά εκ των οποίων ήταν Πανελλήνια και Διεθνή.

Οι δραστηριότητες του δεν είναι η μόνο η προσφορά αίματος αλλά και η ενημέρωση του πλατύ κοινού για την αναγκαιότητα της εθελοντικής προσφοράς αίματος, σε μεγάλους οργανισμούς, Ενορίες, Δήμους, Σχολεία, Πολιτιστικούς Συλλόγους κλπ. Πάνω από 170 φορείς Πανελλαδικά με τη συνεργασία μας έχουν δημιουργήσει Εθελοντική Αιμοδοτική Ομάδα.

Πρωταρχικώς μας στόχος ήταν να ενεργοποιήσουμε μεγάλους φορείς που ίσως από φόρτο άλλων σπουδαίων εργασιών δεν είχαν σαν προτεραιότητα την Εθελοντική προσφορά αίματος.

Η εκκλησία μας και με την δική μας συμπαράσταση τώρα είναι η πρώτη δύναμη στην εθελοντική προσφορά αίματος χωρίς να έχει δώσει ακόμη αυτό που μπορεί να προσφέρει.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση επί σειράν ετών έμενε αδρανής, με το Μήνυμα της Αγάπης που μεταφέρουμε με την Σκυταλοδρομία με μοτοσυκλέτες έχουμε καταφέρει να δραστηριοποιήσουμε πολλούς Δήμους.

Τέλος μεγάλη βαρύτητα έχουμε ρίξει στην ενημέρωση και την δραστηριοποίηση μεγάλων Εθελοντικών μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και μάλιστα οι έως τώρα προσπάθειες έχουν μεγάλη επιτυχία.

Η συνεργασία μας με το εξωτερικό με αντίστοιχες οργανώσεις είναι αρκετά ικανοποιητική και η εμπειρία που έχουμε αποκομίσει είναι μεγάλη.

Για την Κοινωνική προσφορά μας, έχουμε δεχθεί επαίνους, επιστολές και κολακευτικά λόγια, από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο, τον νυν Αρχιεπίσκοπο, από Προέδρους της Ελληνικής Δημοκρατίας, Πρωθυπουργούς, Αρχηγών Κομμάτων, Υπουργών κλπ.

Όπως βλέπετε ο φορέας μας είναι ένας ζωντανός και δραστήριος οργανισμός που με την συνεργασία της πολιτείας και άλλων εθελοντικών φορέων, ελπίζουμε πως σύντομα κατορθώσουμε να βάλουμε και την Χώρα μας σε Ευρωπαϊκή τροχιά.

Mια φορά και έναν καιρό...

Στη μέση ενός χωματόδρομου, τότε πού υπήρχανε ακόμα χωματόδρομοι, ζούσε μια πέτρα. Μάνα, πατέρα δεν γνώρισε κι ούτε ήξερε πότε γεννήθηκε. Οι πέτρες, όπως ξέρετε, ζούνε τόσα πολλά χρόνια, που ξεχνούν την ηλικία τους. Πολλές απ’ αυτές μάλιστα είναι τόσο αρχαίες όσο κι η πέτρινη εποχή, αν έχετε ακουστά. Μια πέτ...ρα όμως, ακόμα κι αν είναι τόσο αρχαία, μπορεί να είναι ασήμαντη. Ή, για να το πω καλύτερα, όλες οι πέτρες είναι ασήμαντες, έκτος από εκείνες που γινήκανε αγάλματα ή ναοί ή άπο εκείνες που τις λεν λίθους, πολύτιμους και που τις κρύβουν μέσα σε κουτιά από σίδερο.
...η δική μας πέτρα ήταν εντελώς ασήμαντη-δεν άξιζε ούτε για να την κλοτσήσει κανείς. Μικρή κι ασουλούπωτη, δεν ήταν ούτε στρογγυλή ούτε τετράγωνη ούτε μακρόστενη. Το χρώμα της, ξέθωρο γκρίζο, την έκανε ακόμα πιο ασήμαντη, γιατί κι ο δρόμος είχε το ίδιο χρώμα και με δυσκολία την ξεχώριζες. Η ασημαντότητα της αυτή είχε βέβαια και τα καλά της. Ένα απ’ αυτά το ‘παμε κιόλας: κανείς δεν σκέφτηκε ποτέ να την κλοτσήσει. Εν’ άλλο ήταν ότι κανείς ποτέ δεν σκέφτηκε με τη βαριά του να την κομματιάσει ή να τη μεταφέρει έξω απ’ το δρόμο, γιατί, έτσι μικρή που ήτανε, τόπο δεν έπιανε κι ο δρόμος έμενε ελεύθερος.
...ζούσε, λοιπόν, ειρηνικά την πέτρινη ζωή της, που ήταν βέβαια λίγο μονότονη, αλλά αυτό κα θόλου δεν την ενοχλούσε, γιατί, αφού δεν ήξερε τί δεν είναι μονοτονία, δεν ήξερε ούτε τί είναι. Μια μέρα όμως έμαθε.
...εκείνη τη σημαδιακή, για τη ζωή της πέτρας, μέρα, εν’ αγόρι, που ήθελε να σκοτώσει ένα σπουργίτι ή να σπάσει κάποιο γλόμπο και δεν έβρισκε άλλη πέτρα, πιο κατάλληλη, τη μάζεψε απ’ το δρόμο, την έβαλε στη σφεντόνα του και την τίναξε στον αέρα, ψηλά και μακριά. Ευτυχώς, επειδή ήταν ατζαμής, δεν πέτυχε τον στόχο του, πέτυχε όμως, δίχως να το ξέρει, ν’ αλλάξει τη ζωή της πέτρας. Δίχως να το ξέρει, της έδειξε πως δεν ήταν πλασμένη μόνο για να σέρνεται στον δρόμο, μα πώς μπορούσε και να πετάξει, κι ακόμη πώς ο δρόμος δεν ήτανε ο κόσμος όλος αλλά μονάχα ένα μέρος του, και μάλιστα όχι το πιο ωραίο, γιατί η πέτρα, όταν τέλειωσε το πέταγμά της,
βρέθηκε μέσα σ’ έναν κήπο (Α.Χιόνης)

MEDITATION No 4 (Χάρη Κανάκη)

Κι έτσι όπως στέκεσαι μπρος στα
αιώνια δέντρα οι μουχλιασμένοι κορμοί
τους σε καλωσορίζουν και τα παλαιά μονοπάτια
σε σπρώχνουν να τα πορευθείς.
Πέτρες ξανθές και φρύγανα, χώμα κόκκινο
και νωπό μιας υγρασίας παιδί ανείπωτης
ξεχασμένης και άσπιλης.
Γνωρίζεις ότι είσαι ξένος σε τούτο τον τόπο
κι όμως συνεχίζεις να κινείσαι ανάμεσα στα παιδιά
του άτλαντα, τούτα τα γιγάντια πεύκα…
Συνεχίζεις να αφήνεις πίσω τα κουρασμένα
χνάρια σου. Ο παγωμένος αέρας σού μελανιάζει
τα πνεμόνια κι όμως τον ρουφάς μέχρι
να σε λυγίσει.
Στο τέλος του μονοπατιού είναι ένας βράχος
για να γονατίσεις εξαντλημένος. Το περήφανο
κορμί σου εδώ, υποταγμένο στους μεγάλους
παλαιούς θεούς γέρνει μπρος απαλλαγμένο
από τη ρώμη και την εξουσία του. Εδώ είσαι
τώρα πια ένα δαρμένο παιδί μετανιωμένο
και ανήμπορο, ανάμεσα στα αδέλφια σου
τα δέντρα, και πονάς, ανασαίνεις και δέχεσαι.

6-9-00
Πάρνηθα

Πώς το γάλα μπήκε στο μενού των νεολιθικών Ευρωπαίων

Πριν από περίπου 7.500 χρόνια, οι Homo sapiens που κατοικούσαν στην Ευρώπη ήταν πρωτόγονοι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες που δεν μπορούσαν καν να χωνέψουν το φρέσκο γάλα. Λιγότερο από δυόμισι χιλιάδες χρόνια αργότερα, οι πληθυσμοί τους φαίνεται ότι είχαν αντικατασταθεί από τους γεωργούς της Μέσης Ανατολής που εισέβαλαν στην Ευρώπη μαζί με τα κοπάδια τους.

Οι παλαιοανθρωπολόγοι γνώριζαν ότι η κτηνοτροφία και τα γαλακτοκομικά προϊόντα εμφανίστηκαν στην Κεντρική Ευρώπη όταν άκμασε ο πολιτισμός της λεγόμενης Γραμμικής Ταινιωτής Κεραμικής (παίρνει το όνομά του από τα χαρακτηριστικά σχέδια των αγγείων). Δεν ήταν νομάδες, όπως οι προηγούμενοι κυνηγοί-τροοφυσυλλέκτες, αλλά συγκεντρώνονταν σε μικρά χωριά, όπου ζούσαν από τα δημητριακά και τα βοοειδή τους.

Γύρω στο 5300 π.Χ, ολόκληρη η Κεντρική Ευρώπη είχε αρχίσει να πίνει γάλα και να καλλιεργεί δημητριακά. Λιγότερο από 300 χρόνια αργότερα, ο νέος, πιο καθιστικός τρόπος ζωής είχε φτάσει μέχρι την περιοχή του Παρισιού.

Μέχρι σήμερα, αναφέρει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, οι περισσότεροι επιστήμονες πίστευαν ότι οι Ευρωπαίοι άρχισαν σταδιακά να αντιγράφουν την τεχνογνωσία των λίγων γεωργών και κτηνοτρόφων από τη Μέση Ανατολή που τύχαινε να φτάσουν μέχρι τα μέρη τους. Η κτηνοτροφία, επομένως, ήταν μια ιδέα που εξαπλώθηκε «ειρηνικά» στην Ευρώπη.

Τώρα, όμως, οι ανθρωπολόγοι ανακαλύπτουν στοιχεία που δείχνουν να ανατρέπουν την κρατούσα άποψη. Η εικόνα που έχει αρχίσει να προκύπτει είναι ότι οι κτηνοτρόφοι της Μέσης Ανατολής ουσιαστικά κατέκτησαν την Ευρώπη.

Το γερμανικό περιοδικό επικαλείται ευρήματα σε πρόσφατες ανασκαφές στην Τουρκία, καθώς και γενετικές αναλύσεις σε νεολιθικούς σκελετούς και εκτρεφόμενα ζώα της νεολιθικής εποχής. Τα νέα αυτά στοιχεία προήλθαν από συνεργασία 13 ερευνητικών φορέων στην Ευρώπη και έχουν δημοσιευτεί την τελευταία τριετία σε περιοδικά όπως τo Nature και επιθεωρήσεις όπως το BMC Evolutionary Biology.

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν πλέον ότι, γύρω στο 7000 π.Χ., γεωργοί από τη Μέση Ανατολή πέρασαν μαζικά το Βόσπορο και επεκτάθηκαν στους πλούσιους βοσκότοπους της Ευρώπης, φέρνοντας μαζί τους ζώα όπως τα βοοειδή και οι χοίροι.

Ενδείξεις για επιμειξία με τους αυτόχθονες πληθυσμούς της Ευρώπης δεν έχουν βρεθεί, ένδειξη ότι οι δύο λαοί παρέμειναν απομονωμένοι. Αντίθετα, οι αρχαιολόγοι υποψιάζονταν ότι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες και γεωργοί-κτηνοτρόφοι συγκρούστηκαν με βιαιότητα.

Αυτοί που νίκησαν ήταν οι προηγμένοι κτηνοτρόφοι, κυρίως επειδή μπορούσαν να εξασφαλίζουν πιο εύκολα τροφή.

Το περίεργο όμως είναι ότι οι γεωργοί της Μέσης Ανατολής έτρωγαν μεν γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το τυρί, δεν μπορούσαν όμως να πιουν το φρέσκο γάλα.

Αυτό συνέβαινε επειδή οι ενήλικοι Homo sapiens κανονικά δεν παράγουν το ένζυμο της λακτάσης, με το οποίο διασπάται η λακτόζη του γάλακτος. Από τη στιγμή που κάποιος ενηλικιωνόταν το γάλα θα του προκαλούσε στομαχικές διαταραχές, διάρροια και ναυτία, όπως εξάλλου συμβαίνει και σήμερα στους λαούς της Αφρικής και της Ασίας.

Η μεγάλη αλλαγή ήρθε με την εμφάνιση μιας μετάλλαξης που επέτρεπε στους ενήλικες να συνεχίσουν να πίνουν γάλα.

Και αυτό φαίνεται ότι δεν συνέβη στη Μέση Ανατολή αλλά στην Ευρώπη, την εποχή της Γραμμικής Ταινιωτής Κεραμικής.

Αναλύσεις σε χιλιάδες νεολιθικά οστά αποκάλυψαν πέρυσι ότι οι πρώτοι άνθρωποι που άρχισαν να πίνουν γάλα έζησαν στην περιοχή της Αυστρίας, της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας.

Δεδομένου ότι η μετάλλαξη προσέφερε στους φορείς της ένα τεράστιο εξελικτικό πλεονέκτημα, σύντομα εξαπλώθηκε σε μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού πληθυσμού.

Φαίνεται λοιπόν ότι νεολιθικοί άνθρωποι της Μέσης Ανατολής έμαθαν πρώτοι πώς να εκτρέφουν ζώα, χρειάστηκε όμως να ταξιδέψουν στην Ευρώπη για να αρχίσουν να πίνουν το φρέσκο γάλα τους.

Όπως εκτιμά ο Χοακίμ Μπούργκερ, ανθρωπολόγος του Πανεπιστημίου του Μάινζ που μελετά το θέμα, το γάλα διαμόρφωσε την ανθρώπινη ιστορία τόσο καθοριστικά όσο τη διαμόρφωσε αργότερα η πυρίτιδα.

«Αυτό που έγινε τότε ήταν μια λευκή επανάσταση» σχολίασε.

ΝΑΒΑΡΙΝΟΥ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ ΓΩΝΙΑ (Xάρη Κανάκη)

ΝΑΒΑΡΙΝΟΥ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ ΓΩΝΙΑ

Το ασπρόμαυρο πλάνο με τους καπνούς και το τρεμάμενο χέρι δεν έχει τελειώσει
ακόμη…
Εκείνος που κάνει τη “λήψη” είναι έτοιμος να μιλήσει.
Γνωρίζει ότι το πλάνο είναι μοναδικό, γι’ αυτό δεν προσπαθεί να συγκρατήσει το χέρι του που τρέμει.
Η βουβή εικόνα σκάβει τον κουρασμένο αμφιβληστροειδή του και σου στέλνει ένα τελευταίο μήνυμα, στην περίπτωση που σου περάσει από το μυαλό ότι μπορείς και εσύ να γίνεις μέρος της “μαγικής εικόνας”.
Κοίταζε έξω από το παράθυρο, όχι συνεχώς… κλεφτές ματιές. Κάνε τη βαριά ένοχη κουρτίνα λίγο στην άκρη και άφησε τη ματιά σου να ξεδιψάσει στα γρήγορα, σαν τη φοβισμένη και διψασμένη γαζέλα που πίνει κλεφτά γουλιές λασπωμένου νερού απ’ το λάκκο με τους πεινασμένους κροκόδειλους.
Έτσι μπράβο! Τώρα μπορείς να βγάλεις από μέσα σου το μελανιασμένο αέρα που
κράταγες τόση ώρα. Δε σε βλέπει κανείς. Μείνε για λίγο ακόμη ακίνητος,
μα πάνω απ’ όλα μείνε ασφαλής.
Προσεκτικά εκεί στο σκοτάδι. Εσύ που στέκεσαι διαρκώς αναθεωρώντας και
υπομένοντας. Εσύ που στέκεσαι επιδέξια μερικές φορές και άλλες απερίσκεπτα,
μείνε ασφαλής.
Τώρα προσπάθησε να ξεχάσεις ό, τι είδες, ακόμη και εκείνους με τα σκουρόχρωμα ρούχα που κινούνται σαν σκιές πλάι στους βρώμικους τοίχους.
Τους είδες άλλωστε πώς κατέληξαν.
Εσύ τη δουλειά σου, συνέχισε τη “λήψη” μα κυρίως, μείνε ασφαλής.

17-11-09

H όπερα "Ταράρ"(1787) του Αντόνιο Σαλιέρι.

Μαθητής του Περγκολέζι και προστατευόμενος του Γκλουκ, ο Αντόνιο Σαλιέρι αξίζει να ακουστεί, και ο Ταράρ είναι μια
καλή αρχή. Ο Σαλιέρι (1750-1825) μάς είναι κυρίως γνωστός από τον θρύλο που πρώτος ανέδειξε λογοτεχνικά ο Πούσκιν, ότι από ζήλεια δηλητηρίασε τον Μότσαρτ. Σήμερα οι ιστορικοί δεν δέχονται πως συνέβη κάτι τέτοιο, ενώ οι μουσικολόγοι τον θεωρούν έναν από τους πιο σημαντικούς συνθέτες μελοδράματος του δέκατου όγδοου α...ιώνα.

Με την όπερα Ταράρ ο Σαλιέρι φιλοδοξούσε να εγκαινιάσει ένα εντελώς νέο είδος έργου, συνθέτοντας με ριζοσπαστικό τρόπο μουσική και ποίηση. Η πρεμιέρα δόθηκε με μεγάλη επιτυχία στο Παρίσι το 1787, μέσα σε ατμόσφαιρα λαϊκού αναβρασμού, κι ενώ είχαν ήδη δρομολογηθεί οι διεργασίες που θα οδηγούσαν στο ξέσπασμα της Επανάστασης δυο χρόνια αργότερα. Συνάμα ήταν μια από τις αγαπημένες όπερες του μεταρρυθμιστή αυτοκράτορα της Αυστρίας Φραγκίσκου Β΄.

Ο διάσημος λιμπρετίστας, Καρόν ντε Μπωμαρσαί (1732-1799), είναι πιο γνωστός για τον Μπαρμπέρη της Σεβίλλης και τους Γάμους του Φιγκαρό, που λογοκρίθηκαν επειδή σατίριζαν την αριστοκρατία. Εφευρέτης, καυγατζής, ταραχοποιός, τρόφιμος των φυλακών και μεγαλέμπορος, δάσκαλος των παιδιών του βασιλιά κι επαναστάτης, κατόρθωσε να χωρέσει στον Ταράρ αρκετές από τις ριζοσπαστικές αντιλήψεις της εποχής του. Μάς δίνει εδώ μια εικόνα των ιδεών του Διαφωτισμού πολύ πιο πλούσια σε πάθη και χρώματα από εκείνες με τις οποίες τις συνδέουμε συνήθως.

Πώς αρχίζει η όπερα; Το Πνεύμα της Φύσης θέλει ν’ ανανεώσει την ανθρώπινη ράτσα, που έχει γίνει τεμπέλικη και διεφθαρμένη. Φτιάχνει λοιπόν διάφορα προπλάσματα ανθρώπων, στα οποία το Πνεύμα της Φωτιάς δίνει πνοή. Στην τύχη κάνουν άλλον βασιλιά και άλλον στρατιώτη, και η ζωή της νέας ανθρωπότητας ξεκινά. Η σύγκρουση του γενναίου Ταράρ με τον δεσπότη Αττάρ δεν αργεί να έρθει. Η Ανατολή όμως, στην οποία διαδραματίζεται η πλοκή, θα μπορούσε να βρίσκεται και στη Δύση.

Απλά μαθήματα ΕΥΤΥΧΙΑΣ...

"Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία.

Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια.

Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμήσουν,

θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαιδέψουν και

στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.

Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν. Χάσιμο χρόνου.

Θα το δεις κι εσύ όσο μεγαλώνεις."

Θανάσης Βέγγος

Πιανιστικές Συναυλίες Ιουνίου 2011

ΠΕΜΠΤΗ 02 Ιουνίου ώρα 17:00-19:00
“Η Μουσική του Felix Mendelssohn”
Διάλεξη από την Εταιρία Αριστοτελικών Μελετών “Το Λύκειον”
Ομιλήτρια: Νένη Ιωαννίδου, Μουσικολόγος
Περισσότερες πληροφορίες: 210 3621601
Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο "Α. Τρίτση"
Ακαδημίας 50, στάση Μετρό: Πανεπιστήμιο

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΙΟΥΝΙΟΥ – ΩΡΑ 21.00
Συναυλία της ΚΟΑ στο Μέγαρο με σολίστ τη Λίλη Μπογιατζίεβα
Πρόγραμμα:
Περικλής Κούκος: «Ο Κονρουά και οι κόπιες του», σουίτα από την όπερα
- Πάντσο Βλαντιγκέροφ: Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αρ. 3 σε σι ύφεση
μείζονα, έργο 31 (α΄ εκτέλεση με την ΚΟΑ)
- Ludwig van Beethoven: Συμφωνία αρ. 7 σε λα μείζονα, έργο 92
Εισιτήρια των 23Ε, 18Ε, 13Ε, 8Ε και 3Ε (φοιτητικό)

ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ - ΩΡΑ 8.30 μ.μ.
Α’ μέρος: Ρεσιτὰλ πιάνου τῆς Ἄννας Παναγοπούλου, μὲ ἔργα Liszt, Debussy, Rodrigo, Say, Χατζηδάκι καὶ Κωνσταντινίδη.
Β’ μέρος: Ἔργα τῶν Brahms καὶ Piazzolla, μὲ τὴν Ἄννυ Μαρκοδημητράκη (πιάνο) καὶ τὸν Νίκο Παπαδημητρίου (τσέλο).
(Μὲ εἰσιτήριο: 10 & 15 εὐρώ)
Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός, Πλατεία Αγ. Γεωργίου, Καρύτση 8

ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΝΙΟΥ - ΩΡΑ 8.30 μ.μ.
Ἔργα γιὰ δύο πιάνα καὶ γιὰ τέσσερα χέρια σὲ ἕνα πιάνο.
Α’ μέρος: Ἔργα τῶν Rossini, Benson, Milhaud, Scriabin, μὲ τοὺς Νίκο Καζαμία καὶ Ἡρώ Φυτράκη.
Β’ μέρος: Ἔργα τῶν Bach, Lutoslawski, Bartok, μὲ τοὺς Νικόλα Γαρουφαλάκη καὶ Παναγιώτη Δημόπουλο.
Στο site του Παρνασσού η εκδήλωση εμφανίζεται δίχως εισιτήριο αλλά από το τηλέφωνο με ενημέρωσαν πως ισχύει η τιμή των 10 & 15 ευρώ.
Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός, Πλατεία Αγ. Γεωργίου, Καρύτση 8

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 Ιουνίου 2011 –ΩΡΑ 21:00
Συναυλία της ΚΟΑ στο Μέγαρο με σολίστ το Χαράλαμπο Αγγελόπουλο
Πρόγραμμα:
- Αλεξάντερ Μποροντίν: Πολοβετσιανοί Χοροί
- Αλεξάντερ Σκριάμπιν: «Προμηθέας, το ποίημα της φωτιάς», έργο 60,
για πιάνο, χορωδία και ορχήστρα
- Βασίλι Καλίνικοφ: Συμφωνία αρ. 1 σε σολ ελάσσονα (α΄ εκτέλεση με την ΚΟΑ)
Εισιτήρια των 23Ε, 18Ε, 13Ε, 8Ε και 3Ε (φοιτητικό)

ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ
Αφιέρωμα στον Φραντς Λιστ στο Ηρώδειο
Με αφορμή την επέτειο για τα διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Φραντς Λιστ, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης με άκρως ρομαντική διάθεση, αφιερώνει στον Ούγγρο συνθέτη τη συναυλία της. Θα ακουστούν έργα Λιστ, Σούμπερτ και Μπραμς υπό τη διεύθυνση του Μύρωνα Μιχαηλίδη. Σολίστ ο διεθνώς διακεκριμένος πιανίστας Κυπριανός Κατσαρής.
Εισιτήρια: 30€ (VIP, Ζώνες Α, Β, Γ), 15€ (Άνω διάζωμα, Φοιτητικό), 10€ (ΑΜΕΑ)
Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Αθήνα
ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ - ΩΡΑ 8.30 μ.μ.
Ἀφιέρωμα στὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴ γέννηση τοῦ Franz Liszt.
"Ὀπερατικὲς Μεταγραφές". Πιανιστικὲς μεταγραφὲς ἔργων Ὄπερας τῶν Händel, Mozart, Meyerbeer, Donizetti, Bellini, Gounod, Tchaikovsky, Verdi. Στὸ πιάνο ἡ Τατιάνα Λεωνιδοπούλου.
(Μὲ εἰσιτήριο: 10 & 15 εὐρώ)
Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός, Πλατεία Αγ. Γεωργίου, Καρύτση 8

ΤΡΙΤΗ 21 Ιουνίου ΩΡΑ 20:00
Η Γιορτή της Μουσικής στο Μέγαρο
Το Μέγαρο γιορτάζει τα είκοσι του χρόνια, τη Μέρα της Μουσικής, με ορχήστρες στον κήπο
αλλά και ένα μεγάλο πάρτι αργά το βράδυ.
Περισσότερες λεπτομέρειες:
http://www.megaron.gr/default.asp?pid=5&la=1&evID=541
Ελεύθερη είσοδος

"Ο πλανήτης εκπέμπει SOS"

"Για πολλούς φτωχούς ανθρώπους που ζουν σε πόλεις, οι πλημμύρες και οι κατολισθήσεις είναι ήδη κάτι συνηθισμένο. Η κλιματική αλλαγή θα επιδεινώσει την κατάσταση", τόνισε ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ρόμπερτ Ζέλικ, σε ανακοίνωσή του, μια ημέρα πριν από την διάσκεψη για το κλίμα, στην οποία συμμετέχουν 40 μεγάλες πόλεις.
Οι ευάλωτες περιοχές που πλήττονται από κατολισθήσεις, πλημμύρες και μεγάλη άνοδο του επιπέδου της θάλασσας, είναι αυτές που έχουν τις μεγαλύτερες ελλείψεις σε υποδομές και υπηρεσίες, επισημαίνει ο Ζέλικ.
Ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας τόνισε πως οι πόλεις αυτές έχουν ανάγκη αστικού σχεδιασμού και διοίκησης, "ένα τεράστιο στοίχημα που απαιτεί την συνεργασία των τοπικών, εθνικών και διεθνών αρχών, καθώς και μια σημαντική οικονομική υποστήριξη".
Ο Ζέλικ θα μεταβεί αύριο Πέμπτη στο Σάο Πάολο για τη διάσκεψη, στην οποία συμμετέχουν μεταξύ άλλων, η Νέα Υόρκη, η Βαρκελώνη, η Τζακάρτα, το Μεξικό, το Βερολίνο, το Παρίσι και το Ρίο ντε Τζανέιρο.
Της διάσκεψης θα προεδρεύσει ο δήμαρχος της Νέας Υόρκη Μαρκ Μπλούμπεργκ και ειδική εισήγηση για τον αστικό σχεδιασμό με στόχο τον περιορισμό των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών θα κάνει ο Αμερικανός πρώην πρόεδρος Μπιλ Κλίντον.
Οι 40 πόλεις που συμμετέχουν με πληθυσμό που φτάνει τα 300 εκατομμύρια παράγουν το 10% των αερίων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Η ιστορία της ΑΕΚ (29 Μαίου 1924-Σύνταξη Καταστατικού)

Αθλητικό σωματείο, που ίδρυσαν Κωνσταντινοπολίτες πρόσφυγες στην Αθήνα το 1924. Η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως, όπως είναι ο πλήρης τίτλος της, είναι ο τρίτος δημοφιλέστερος σύλλογος στο Κέντρο, μετά τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, στίβου, ξιφασκίας, πυγμαχίας, ποδηλασίας και ζατρικίου.

Για τους μικρασιάτες πρόσφυγες τα πρώτα χρόνια στη μητέρα πατρίδα μετά τη μικρασιατική καταστροφή ήταν πραγματικά πέτρινα. Οι συνθήκες προσαρμογής δύσκολες και οι θύμησες έντονες γι' αυτά που άφησαν πίσω τους. Οι αθλητές (οι περισσότεροι με έντονη δράση και φήμη στην Πόλη) εντάχθηκαν αρχικά στους κόλπους του Πανιωνίου και του Παναθηναϊκού. Η δημιουργία, όμως, του δικού τους συλλόγου ήταν θέμα χρόνου...

«Κάτι πρέπει να γίνει» ήταν η φράση που ακουγόταν όλο και πιο συχνά στο μικρό μαγαζάκι αθλητικών ειδών «Λουξ» του Αιμίλιου Ιωνά και του Κωνσταντίνου Δημόπουλου στην οδό Βερανζέρου. Η συζήτηση έγινε πίστη και η πίστη σκοπός ζωής για τη μικρή αυτή παρέα, που οραματιζόταν να συγκεντρώσει κάτω από τον δικέφαλο αετό όλους τους ποδοσφαιριστές και τους φιλάθλους που προέρχονταν από την Κωνσταντινούπολη.

Στις 13 Απριλίου του 1924 και ύστερα από πoλύωρη συζήτηση, η παρέα πήρε την τελική απόφαση για την ίδρυση ενός συλλόγου με την επωνυμία Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως. Ως έμβλημα επελέγη ασφαλώς ο Δικέφαλος Αετός και χρώματα το χρυσό και το μαύρο, όλα εμπνευσμένα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, για να θυμίζουν στους μεταγενέστερους την ένδοξη αθλητική παρακαταθήκη των Ελλήνων της Πόλης.

Το καινούργιο σωματείο βολεύτηκε πρόχειρα στα γραφεία τις ΧΑΝ στην οδό Μητροπόλεως, που παραχώρησε ο καθηγητής του Athens College Νίκος Ελεόπουλος. Συντάχτηκε το καταστατικό και στις 29 Μαίου εξελέγη το πρώτο διοικητικό συμβούλιο, με πρόεδρο τον δημοσιογράφο Κώστα Σπανούδη, μετέπειτα βουλευτή και υπουργό στην κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου. Το συμπλήρωσαν οι Νίκος Ελεόπουλος (αντιπρόεδρος), Τιμολέων Τάγαρης, Μενέλαος Καροτσιέρης, Μίλτος Ιερεμιάδης, Κωνσταντίνος Δημόπουλος και Αμίλιος Ιωνάς.

Πριν συμπληρωθεί ένα δίμηνο, η ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΕΚ ήταν αξιόμαχη και έτοιμη να κατεβεί στα γήπεδα. Στον πρώτο της φιλικό αγώνα που έγινε στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου (νυν Γήπεδο Καραϊσκάκη) νίκησε την ομάδα επιλέκτων του Πειραιά με 3 - 2. Η πρώτη αυτή ομάδα απαρτιζόταν από τους Κίτσιο, Ιερεμιάδη, Ασδένη, Κεχαγιά, Παρασκευά, Δημόπουλο, Καραγιαννίδη, Μπαλτά, Μήλα, Ηλιάδη και Γεωργιάδη.

Οι πρώτες προπονήσεις γίνονταν στο χώρο του Ολυμπίου Διός, μπροστά σε μικρές συγκεντρώσεις φιλάθλων. Οι υψηλές διασυνδέσεις του νεοσύστατου συλλόγου, τον βοήθησαν να ξεχωρίσει από τον Πανιώνιο και τον Απόλλωνα, που διεκδικούσαν την υποστήριξη του προσφυγικού στοιχείου της πρωτεύουσας και του χαρίσουν πανελλήνια εμβέλεια. Αργότερα, παραχωρήθηκε στην ΑΕΚ το γήπεδο του Παναθηναϊκού και το 1929 ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος έδωσε την άδεια να της παραχωρηθεί η έκταση στη Νέα Φιλαδέλφεια, εκεί όπου για 79 χρόνια ήταν το γήπεδο της ομάδας.

Ο πρώτος τίτλος για την ΑΕΚ ήλθε το 1932, όταν κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο Ελλάδος, νικώντας στον τελικό τον Άρη με 5-3. Μέχρι τον πόλεμο πρόσθεσε στη συλλογή της ένα νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο) το 1939 και ένα πρωτάθλημα τον επόμενο χρόνο. Σταρ της ομάδας ήταν οι Κώστας Νεγρεπόντης, Κλεάνθης Μαρόπουλος, Τρύφων Τζανετής, Μιχάλης Δελαβίνιας, Γιώργος Μάγειρας και Σπύρος Σκλαβούνος.

Σκέψεις μετά την Πρεμιέρα του "Ματωμένου Γάμου".

Μία εξαιρετική πρεμιέρα "έκπληξη" του "Ματωμένου Γάμου" του Λόρκα από την Θεατρική Ομάδα του Δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας, για όσους την παρακολούθησαν. Η διδασκαλία-Σκηνοθεσία της εμπνευσμένης Γεωργίας Θεοδωρακοπούλου οδήγησε τους ηθοποιούς σε υπέροχες ερμηνείες, με ένα στακάτο ζωηρό ρυθμό, χωρίς κενά και ευρήματα εντυπωσιασμού. Τίποτε περιττό, με πρωταγωνιστή το τραγικό δίπολο Ερωτας- Θάνατος να συνεπαίρνει. Συγχαρητήρια σε όλους όσους συμμετείχαν. Ήταν μεγάλη χαρά για μένα που έγραψα την μουσική σε μία τέτοια παράσταση.

ΧΑΡΗΣ ΚΑΝΑΚΗΣ