Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής. Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 12-2-19.

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Τρίτη 12-2-19. 
Μία ακόμη εξαιρετική συναυλία της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών με το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Ιάκωβου Κονιτόπουλου με έργα Χατζημιχελάκη, Τσούγκρα, Ζερμπίνου, Gubaidulina, Piazzola. 


Σολίστ ο Παναγιώτης Ανδρέογλου-ακορντεόν και ο Κωστής Θέος- βιολοντσέλο.
Συνθέσεις, ερμηνείες, διεύθυνση, σε απόλυτη αρμονία!



Χάρης Κανάκης

"Polish Independence Day Concert" 3-11-18 (Κείμενο-παρουσίαση Νίκος Ανδρεάδης)

Οι συντελεστές της συναυλίας, συνθέτες και ερμηνευτές σε αναμνηστική φωτογραφία

Μια πολύ ιδιαίτερη συναυλία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2018 υπό την σκιά της Ακροπόλεως, σε έναν εμβληματικό χώρο για τα μουσικά δρώμενα της Αθήνας. Το ATHENAEUM CULTURAL CENTER και η αίθουσα συναυλιών LOULY PSICHOULI στο Θησείο στο κέντρο της Αθήνας, φιλοξένησε το εξαιρετικό Κονσέρτο με τίτλο "POLISH INDEPENDENCE DAY CONCERT" (Κονσέρτο Πολωνικής ημέρας ανεξαρτησίας) και έργα για φλάουτο και τσέμπαλο Πολωνών και Ελλήνων συνθετών. 

Οι συνθέτες (από αριστερά) Αναστασίου-Λυγνός-Κανάκης

 Οι διακεκριμένες ερμηνεύτριες Ιούλη Βεντούρα, Αλίνα Ρατκόβσκα και Ιβόνα Γκλίνκα μας προσκάλεσαν σε μια πολύ σημαντική συναυλία στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων αφιερωμένων στην 100ή επέτειο της επανάκτησης της ανεξαρτησίας της Πολωνικής Δημοκρατίας και στη 1000ή επέτειο των πολωνο-ελληνικών διπλωματικών επαφών.
Ερμηνείες υψηλού επιπέδου, εξαιρετικά δύσκολων και απαιτητικών έργων που κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού που με μεγάλη προσέλευση τίμησε αυτή την ξεχωριστή μέρα.

Η Iwona Glinka ερμηνεύει το έργο του Χάρη Κανάκη "The secret of the parrot"

(Κείμενο-φωτογραφίες Νίκος Ανδρεάδης)

"Έλληνες Μουσουργοί των Βαλκανίων" Διάλεξη του Θωμά Ταμβάκου στη Μουσική Βιβλιοθήκη του ΜΜΑ (κείμενο παρουσίασης Χάρης Κανάκης)

Μία εξαιρετική βραδιά περίμενε όσους βρέθηκαν την Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2018 στην αίθουσα εκδηλώσεων της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. 

Ο ακούραστος ερευνητής και μουσικογράφος Θωμάς Ταμβάκος μας παρουσίασε αναλυτικά τα αποτελέσματα της πολυετούς έρευνάς του για τους λόγιους Έλληνες συνθέτες των Βαλκανίων από τον 17ο έως τον 20ό αιώνα.

Η διάλεξη κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του πολυπληθούς κοινού με σημαντικές πληροφορίες και ηχητικά ντοκουμέντα τεκμηρίωσης των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων 180 Ελλήνων και ελληνικής καταγωγής μουσικών.

Στο 2ο μέρος της εκδήλωσης η πιανίστα Αγγέλικα Παπανικολάου ερμήνευσε με υποδειγματική συνέπεια έργα Ελλήνων συνθετών των Βαλκανίων από το 1803 έως το 1991.
Συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους τους συμμετέχοντες αλλά και στην διεύθυνση της Βιβλιοθήκης για την άψογη οργάνωση.

Χάρης Κανάκης
Συνθέτης Πιανίστας Συγγραφέας
Μέλος ΕΕΜ

Δίλεπτα έργα για δύο φλάουτα από Glinka, Guzik στο “AN ART ARTISTRY”!

Η συναυλία της 19^ης Δεκεμβρίου 2017, με έργα για δύο φλάουτα και με γενικό τίτλο «ΤWO MINUTES FOR TWO FLUTES» των εξαιρετικών σολιστριών  Iwona Glinka & Renata Guzik σε δίλεπτα έργα (!) ελλήνων και ξένων συνθετών, δεν ήταν μια απλή συναυλία κατά την άποψή μου. Όσοι είχαν την τύχη να την παρακολουθήσουν στον εξαιρετικής αισθητικής πολιτιστικό χώρο «AN ART ARTISTRY” στην Πλάκα δεν άκουσαν μόνο σημαντικά πρωτότυπα έργα, πάνω από 40 συνθετών, αλλά το κυριότερα ήρθαν σε επαφή με όλη την σύγχρονη τεχνική, τεχνοτροπία και εξέλιξη ενός οργάνου που από μόνο του είναι μια κατηγορία! 

Ένα «μάθημα» σύνθεσης που σπάνια έχεις την τύχη να παρακολουθήσεις στις μέρες μας, από δύο εμπνευσμένους καλλιτέχνες που με υποδειγματική ευσυνειδησία απέδωσαν όλες τις λεπτεπίλεπτες αποχρώσεις αλλά και σύγχρονες τεχνικές αλλάζοντας διαρκώς όργανα διαπερνώντας όλο το φάσμα  των ηχοχρωμάτων του φλάουτου (piccolo, flute,alto,bass).

Χωρίς ομολογουμένως να θέλω να αδικήσω κανέναν συνθέτη και κανένα από τα ιδιαίτερα συμπυκνωμένα, λόγω του χρονικού περιορισμού, έργα, πολύ καλές εντυπώσεις άφησαν όλοι οι έλληνες συνθέτες που επιλέχτηκαν. Αναφέρω απλώς ενδεικτικά την συνθετική αρτιότητα των έργων του Μιχάλη Τραυλού, τον δυναμισμό των έργων του Σπύρου Μάζη και του Παναγιώτη Θεοδοσίου αλλά και την πρωτοτυπία της σύνθεσης του Χρήστου Αναστασίου.

Τις εντυπώσεις κατά την γνώμη μου κέρδισαν επίσης τα έργα των συνθετών Scott Brickman, Keith Gambling, Dianna Link, Daniele Vulpiani, Νίκου Αθανασάκη, αλλά και το εμβληματικό και πολύ ιδιαίτερο έργο του Πολωνού Andrzej Borzym που ορθώς κατά την γνώμη μου επιλέχτηκε από τους διοργανωτές να κλείσει αυτή την ιδιαίτερη βραδιά.

Renata Guzik, Andrzej Borzym, Iwona Glinka

Χάρης Κανάκης

Συνθέτης Πιανίστας

Μέλος ΕΕΜ

Κουαρτέτο Εγχόρδων "L' ANIMA" και εκδήλωση μνήμης στους μάρτυρες του Ολοκαυτώματος.

Παράξενη σύζευξη συναισθημάτων απόψε.....τα έργα που ακούστηκαν ένας θρήνος;...μια κραυγή πριν το δραματικό τέλος;....μια συνομιλία με την αιωνιότητα;... τελευταία αντίσταση;....

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ και ένα εξαιρετικό κουαρτέτο εγχόρδων "L' ANIMA" με έργα έγκλειστων συνθετών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης Τερεζίν στην Τσεχία (1941-1945) σε μια αναμέτρηση του ανθρώπου και της τέχνης με τη βία των διακρίσεων και τον ολοκληρωτισμό.

Η διάλεξη του συνθέτη Θωμά Σλιώμη στο Α' μέρος, φώτισε με σεβασμό και διεισδυτικότητα σημαντικές λεπτομέρειες του θέματος αλλά και εντυπωσίασε με το σημαντικό αφιερωματικό έργο του στο τέλος της εκδήλωσης.


Χάρης Κανάκης

Μάγεψαν Παπαδημητροπούλου, Ρούσσος!

Μια πολύ ευχάριστη έκπληξη περίμενε όσους βρέθηκαν το βράδυ του Σαββάτου 30 Σεπτεμβρίου 2017 στο “Chester Cafe” στα Βόρεια Προάστια. Η γνωστή σοπράνο Σοφία Παπαδημητροπούλου μας ξανασύστησε παλιά γνωστά και αγαπημένα τραγούδια  των Αττίκ, Σουγιούλ, Χατζιδάκι και Θεοδωράκη αλλά και τραγούδια του  νέου κύματος.

Τίποτε περιττό σ’ αυτή την μαγευτική βραδιά. Το πρόγραμμα διαμορφωμένο με μεγάλη προσοχή, σεβασμό και γνώση, σε ερμηνείες που έκαναν τον χρόνο να σταματά όμορφα και αβίαστα. Η Παπαδημητροπούλου με μεγάλη άνεση έδειξε γιατί θεωρείται μια από τις πιο ταλαντούχες μουσικούς μας, ικανοποιώντας και τους πιο απαιτητικούς, με την φωνή της να αλλάζει έκφραση και ηχοχρώματα με υποδειγματική άνεση. Η πανέμορφη συνοδεία του Γιώργου Ρούσσου μας ταξίδεψε με τα άψογη τεχνική της και μας θύμισε πόσο σημαντική  αλλά συνάμα και πόσο δύσκολη είναι η απλότητα στη συνοδεία τέτοιων τραγουδιών.

Και οι δύο καλλιτέχνες παρέσυραν όσους τυχερούς πρόλαβαν να βρουν θέση στους ζεστούς και φιλόξενους χώρους του Chester σε ενθουσιώδες χειροκρότημα, με το κοινό κάποιες στιγμές να γίνεται μια όμορφη μεγάλη παρέα που σιγοτραγουδάει τις αναμνήσεις της. Μεγάλοι άτυχοι όσοι ήρθαν ελάχιστα καθυστερημένα μια και η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη από πολύ νωρίς. Με μεγάλο ενδιαφέρον περιμένουμε την επόμενη συναυλία των δύο καλλιτεχνών. Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές αλλά και στην διεύθυνση του χώρου για την πρωτοβουλία και άψογη φιλοξενία και οργάνωση.

Chester Cafe: Καζαντζάκη Νίκου & Σκουφά, Ευαγγελίστρια, 146 71 Νέα Ερυθραία Αττικής

Χάρης Κανάκης

Συνθέτης Πιανίστας

Μέλος ΕΕΜ

Η παρουσίαση του δίσκου "Πρίν τη Θάλασσα" του συνθέτη-πιανίστα Δημήτρη Δαμάσκου και του ποιητή Βασίλη Κοτρωνιά.

Με πολύ μεγάλη επιτυχία και προσέλευση κόσμου πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του τελευταίου δίσκου του καλού μου φίλου και μαθητή Δημήτρη Δαμάσκου, την Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου του 2016 στον Ορειβατικό Σύλλογο Αχαρνών. 
Η εξαιρετική ηθοποιός του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και του θεάτρου μας Καίτη Παπανίκα ερμήνευσε τους ιδιαίτερους στίχους της ποιητικής συλλογής του στιχουργού του δίσκου Βασίλη Κοτρωνιά.
Οι δημιουργοί του δίσκου μίλησαν με χιούμορ και ενθουσιασμό για την δουλειά τους αλλά και ερμήνευσαν μερικά τραγούδια ενθουσιάζοντας το κοινό που ζητούσε επίμονα ακόμα περισσότερες ερμηνείες από τον ιδιαίτερα ταλαντούχο προσφιλή και επικοινωνιακό τραγουδιστή του δίσκου Χρήστο Λούφη.
Καλοτάξιδο λοιπόν το cd και ευχές για ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες.

Δημοσιεύω επίσης τα λίγα λόγια που είχα την χαρά να πω στην συγκεκριμένη όμορφη και σεμνή βραδιά που ήταν οργανωμένη από την σύντροφο του Δημήτρη, Έφη Γεωργοπούλου Δαμάσκου, ενώ την παρουσίαση-συντονισμό της βραδιάς ανέλαβε η Φωτεινή Κόκκινου.

Λίγα λόγια για τον δίσκο  Δημήτρη+Βασίλη  «Ομιλία Χ. Κανάκη» 8-2-16

   Εδώ και πολύ καιρό δεν έχουμε πολλές φορές την δυνατότητα να ακούσουμε στην εγχώρια μουσική δημιουργία, κάτι πραγματικά ενδιαφέρον που να αξίζει την προσοχή μας ή να ξεφεύγει από την πολυφορεμένη συνταγή της μετριότητας και της ευκολίας. Συνταγή που έχει επιβληθεί εδώ και πολλά χρόνια ως μονόδρομος για την λεγόμενη εμπορική επιτυχία από τις εταιρίες παραγωγής, τους αμφιλεγόμενους μάνατζερ, τα τηλεοπτικά κανάλια και τους μεγαλοεκδότες ιδιοκτήτες τους. Παλαιότερα μιλούσαμε για το «σουξέ της χρονιάς» τώρα αυτό έχει αντικατασταθεί από το «σουξέ του τριμήνου» ή ακόμα και το «σουξέ του μήνα», το οποίο βέβαια μετά από λίγο καιρό κανείς δεν θυμάται. Η κακώς εννοούμενη «εμπορική επιτυχία» μέσω της ευκολίας που δίνεται από την πρόοδο της τεχνολογίας, με τις φιξαρισμένες και τυποποιημένες ενορχηστρώσεις που δίνουν την εντύπωση πως ακούς συνεχώς το ίδιο τραγούδι, η λογική της «πίστας» και του «καλλιτέχνη-είδωλο» που τελικά τα «φέρνει» στο μαγαζί και τα τηλεπαιχνίδια ανεύρεσης ταλέντων με την αισθητική της κλειδαρότρυπας, δημιούργησε τις νέες φουρνιές πρόθυμων καλλιτεχνών «μίας χρήσεως», άλλο ένα δημιούργημα του αμερικάνικου τρόπου ζωής, έφερε την αισθητική στα όρια του χυδαίου ενώ η έλλειψη παιδείας από την πλευρά του κοινού ολοκλήρωσε την ωμότητα που σήμερα κάποιοι με θράσος τολμούν να αποκαλούν «Ελληνικό τραγούδι».

   Τα παραπάνω δεν ακυρώνουν σε καμία περίπτωση τις αξιόλογες προσπάθειες που κατά καιρούς επιχειρούν ανεξάρτητοι, τις περισσότερες φορές  καλλιτέχνες,  που έχουν το θάρρος να επινοήσουν και να επικοινωνήσουν με τους δικούς τους κώδικες, αδιαφορώντας για το κάλεσμα των σειρήνων. Ένα κάλεσμα που τους βρίσκει δεμένους στο κατάρτι του δικού τους μοναχικού καραβιού.

   Ακούγοντας το δίσκο του Δημήτρη, του Βασίλη  και του Χρήστου, έχεις την αίσθηση πως για λίγο βλέπεις ένα αμυδρό φως από μακριά, μια κρύα νύχτα του χειμώνα χαμένος σε ένα πέλαγος  μετριότητας και φασαρίας.  Η μελωδική γραμμή του Δημήτρη αγκαλιάζει με σεβασμό και έμπνευση τους τόσο ιδιαίτερους στίχους του Βασίλη σε ένα ταίριασμα που θυμίζει στους παλιότερους πως ήταν το ελληνικό τραγούδι κάποτε και μαθαίνει στους νεότερους πως πρέπει να είναι το πραγματικό πάντρεμα του ήχου με το λόγο, πως με λίγα λόγια ένα απλό τραγούδι μετατρέπεται σε έργο Τέχνης. Η φωνή του Χρήστου χαϊδεύει τις αισθήσεις και αφήνει μια ρομαντική αίσθηση ποτισμένη από αυθεντικά υλικά. Η ενορχήστρωση διαμορφωμένη και κατασταλαγμένη από χρόνια μελέτης και αναζήτησης δεν ακολουθεί τις σύγχρονες συνταγές εντυπωσιασμού αλλά είναι δομημένη σε γερά θεμέλια, αντάξια της ακεραιότητας του χαρακτήρα που τις δημιούργησε.

   Εδώ λοιπόν αγαπητοί φίλοι, έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετική δουλειά στην οποία κάθε μουσικός εκτελεστής έδωσε τον καλύτερό του εαυτό και οι δημιουργοί και εμπνευστές του κοίταξαν πρώτα βαθιά μέσα τους για πολλά χρόνια και έπειτα από ατέλειωτες ώρες μαθητείας και μελέτης αποφάσισαν να εκτεθούν και να μοιραστούν μαζί μας τους ήχους και τις δονήσεις της καρδιάς τους. Ακούγοντας τούτο το δίσκο που πραγματοποιήθηκε με μόχθο επαγγελματικής ευσυνειδησίας και ατελείωτων ωρών δουλειάς, βρισκόμαστε για άλλη μια φορά σε άμεση επικοινωνία με αυθεντικούς δημιουργούς αλλά και τις εσωτερικές τους σκέψεις. Κάθε νότα, κάθε λέξη, κάθε ανάσα, μας οδηγούν με ιερή προσήλωση στα απόκρυφα δωμάτια της ψυχής των δημιουργών τους. Ας τους ακούσουμε με προσοχή, έχοντας στο μυαλό μας τα λόγια του Αντρέι Ταρκόφσκι : «Η τέχνη είναι μια προσευχή. Είναι η προσευχή μου. Κι αν η προσευχή μου ενδιαφέρει κάποιον, τότε η τέχνη μου είναι χρήσιμη».

Ευχαριστώ.

Χάρης Κανάκης

Καθηγητής Πιάνου και Ανωτέρων Θεωρητικών

Συνθέτης-Πιανίστας

Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών

Κωνσταντίνος Λιγνός: «Ένας δίσκος που μπορείς να ακούσεις ξανά και ξανά».

Ο Χάρης Κανάκης στη φωτογράφιση που έγινε στο studio της Σχολής Μπεχράκη το Σεπτέμβριο του 2014 από τον Κωνσταντίνο Γκίκα.

«Ένας δίσκος που μπορείς να ακούσεις ξανά και ξανά». Σκέψεις  πάνω στο δίσκο του Χάρη Κανάκη «My Piano Meditations».

(του συνθέτη Κωνσταντίνου Λιγνού)

   Ακούγοντας τον δίσκο του Χάρη η μνήμη μου ανέσυρε κάποιους στίχους από τον Γέροντα στην ακροποταμιά του Σεφέρη που πρωτοδιάβασα στο μακρινό 1975 και για πολλά χρόνια είχα κολλήσει πάνω στο πιάνο μου με ένα μικρό χαρτάκι:

«Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί

   ετούτη η χάρη.

Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές

   που σιγά-σιγά, βουλιάζει

και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε

   από τα μαλάματα το πρόσωπό της

κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η

   ψυχή μας αύριο κάνει πανιά.»

  Το πόσο απλά ή σύνθετα μίλησε ο καθένας από εμάς όλα αυτά τα χρόνια, είναι μία άλλη, πολύ πονεμένη ιστορία. Ήταν η εποχή που η στριφνή πολυπλοκότητα και η Τέχνη με το φαγωμένο πρόσωπο απαιτούσαν επιθετικά την προσοχή μας. Ας γυρίσουμε λοιπόν στο σήμερα και στη δουλειά που έχουμε μπροστά μας.

  Δώδεκα κομμάτια αυτοσχεδιασμού με διαφορετικές προελεύσεις: πασίγνωστες ελαφρές μελωδίες (Besame mucho, Over the Rainbow, Singing in the Rain, Misty, ο «Ελαφοκυνηγός»), πρωτότυπα θέματα του δημιουργού, ένα παλιό ιρλανδικό τραγούδι και ο Εθνικός μας Ύμνος. Όμως… μισό λεπτό! το πέμπτο και το ενδέκατο track τελειώνουν με ήχους παιγμένους μέσα στις χορδές του πιάνου. Επίσης, τί είναι αυτά τα περίεργα χαμηλά πνιχτά χτυπήματα στα οποία καταλήγει το -κατά τα άλλα γλυκύτατο και νοσταλγικό- Danny Boy; Κάποια άλλα κομμάτια αρχίζουν αντισυμβατικά σε σχέση με τη βασική μουσική ατμόσφαιρα: το Singing in the Rain και το Meditation GR (πάνω στον Εθνικό Ύμνο), ξεκινούν με σκόρπιες ψηλές νότες, ενώ και η απλούστατη modal αργή μελωδία του Lord’s Prayer που κλείνει το δίσκο, αρχίζει αφού ακούσουμε όλα σχεδόν τα «μοντέρνα» εφέ .

  Αυτό το παιχνίδι ανάμεσα στο οικείο, το πιο προχωρημένο (για κάποιους ακροατές ίσως και «περίεργο»), είναι η βασική αρετή του δίσκου. Το «απλό» κρύβει και εισάγει το πιο σύνθετο. Από ‘κει και πέρα μπορεί κανείς να μιλήσει για την σίγουρη πιανιστική τεχνική, την αυτοσχεδιαστική άνεση και την ευκολία με την οποία εναλλάσσονται οι διαφορετικές ιδέες.

  Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να προσθέσει κανείς κάτι άλλο, πέρα από το ότι το άκουσμα είναι εξαιρετικά ευχάριστο και φιλικό προς τον ακροατή. Τίποτα περισσότερο, αλλά και τίποτε λιγότερο…

Sit back, listen and enjoy!

 Κ.Λιγνός

11 Δεκεμβρίου 2015

Κριτικές-σχολιασμοί για το cd μου με τίτλο "Hari Kanakis My piano meditations"

   “Μόλις τελείωσα την ακρόαση του CD Χάρη. Εξαιρετικό!!! Θα έχεις ακούσει πολλά καλά λόγια - είμαι σίγουρος - εγώ θέλω να τονίσω κάτι που μου αρέσει ιδιαίτερα στο παίξιμό σου: οι παύσεις! Ξέρεις πότε να τις βάλεις, με μεγάλη μαεστρία, και συχνά είναι πιο ηχηρές κι από τις νότες.

   Μ' αρέσει ακόμη η λιτότητα σου! Αυτό δείχνει ότι έχεις αυτοπεποίθηση και δεν νοιώθεις την ανάγκη να εντυπωσιάσεις με δεξιοτεχνικές αλλά άταιρες επιδείξεις. Το παίξιμό σου έχει ήθος! Πολλά μπράβο κι ευχές! Καλοτάξιδο το CD και νάσαι πάντα δημιουργικός! Και πάλι ευχαριστώ για την γενναιοδωρία σου!”

Στάθης Γκότσης (Συνθέτης) 13-11-15

---------------------------------------------------------------------------------------

   “Ακούω και ξανακούω τις τελευταίες μέρες το cd ‘’My piano meditations’’ του Χάρη Κανάκη Haris Kanakis και πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτοθαυμάσω: την πιανιστική του δεξιοτεχνία, το feeling των αυτοσχεδιαστικών του συνθέσεων, που στο βάθος τους διακρίνω κάτι από τον ήχο του Eroll Garner και του Bill Evans, τον τρόπο με τον οποίο ‘’μεταμορφώνει’’ γνωστά κομμάτια (από το Besame mucho και το Singing in the rain μέχρι …τον Εθνικό Ύμνο), ή καποιες μικρές χαρακτηριστικές λεπτομέρειες όπως το clin d’oeil στον John Cage στην εισαγωγή του τελευταίου κομματιού ?

   Ο Χάρης Kανάκης, μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και διακεκριμένος μουσικοπαιδαγωγός, είναι ένας πολύ σεμνός καλλιτέχνης, ίσως περισσότερο από όσο θα έπρεπε, δεδομένου του ταλέντου του, γι αυτό αξίζει να τον ανακαλύψουν και όσοι δεν τον γνωρίζουν.”

Κάτια Καλλιτσουνάκη (Μουσικός  παραγωγός  3^ου Προγράμματος Ελλ/κής. Ραδιοφωνίας-ΕΡΤ)

24-11-15

-----------------------------------------------------------------------------------------

   «Μου έκανε την τιμή και μου το έστειλε! Συνυπογράφω και προσθέτω ότι η σεμνότητά του σε συνδυασμό με την μουσική αυτοπεποίθηση του κάνουν το παίξιμό του λιτό, ουσιαστικό, χωρίς να παρασύρεται σε φλύαρους δεξιοτεχνισμούς που δεν προσθέτουν τίποτε στο ήθος του κάθε κομματιού. Εξαιρετικό CD, όντως!» 

Στάθης Γκότσης – Συνθέτης (24-11-15)

"Ωδείο Βορείων Προαστίων" - Μια ξεχωριστή βραδιά από ένα εξαιρετικό Ωδείο.

   Το Σάββατο 13 Μαΐου 2015 είχα τη χαρά να βρεθώ ανάμεσα στους πολυάριθμους θεατές της καλοκαιρινής συναυλίας ενός σημαντικού εκπαιδευτικού φορέα. Του "Ωδείου Βορείων Προαστίων Αθηνών", που με την απαράμιλλη μεθοδικότητα  οργανωτών, καθηγητών και μαθητών χάρισε σε γονείς και φίλους μια υψηλού καλλιτεχνικού επιπέδου βραδιά!
   Τίποτα περιττό, μόνο ουσία και προσήλωση στην κλασική παράδοση αλλά και μοντέρνες πινελιές από όλα τα τμήματα του Ωδείου, κλασικό και σύγχρονο τμήμα σε εναρμόνιση και ισορροπία.
   Στο φινάλε η παιδική χορωδία με πολύ κέφι και έμπνευση, παρουσίασε τα μουσικά μέρη του δημοφιλούς έργου του Broadway "Mary Poppins" σε διεύθυνση της κυρίας Φ. Μίχα.
   Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες για το όμορφο ταξίδι που μας χάρισαν και ιδιαίτερα στην Διευθύντρια του Ωδείου και εξαιρετική παιδαγωγό κυρία Έφη Βανδώρου.

Χάρης Κανάκης

                                  

                                            

                               

Κριτική πάνω στο Δρώμενο με τη συμμετοχή αυτοσχεδιασμών ΧΑΡΗ ΚΑΝΑΚΗ στο πιάνο στις 22 Δεκ. 2010

Μια άκρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση πραγματοποιήθηκε από την Λέσχη Ανάγνωσης του Πνευματικού Κέντρου την Τετάρτη 22/12/10. Τα Χριστούγεννα ήταν το θέμα του Γιορτινού Λογοτεχνικού Αναλόγιου που με τις επιλογές των κειμένων που έκανε η ομάδα της Λέσχης μας έφερε κοντά στη μαγεία της Ελληνικής και Ρώσικης Λογοτεχνίας. Το ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, αποφασίστηκε, τελικά…… το 336 μ.Χ και ένας βασικός λόγος ήταν ότι έπρεπε να αντικατασταθεί μια σημαντική γιορτή των Ελλήνων και των Λατίνων. Οι πιστοί της προηγούμενης θρησκείας, γιόρταζαν τις ημέρες εκείνες τη μεγάλη γιορτή της γέννησης του Ήλιου (Dies Solis Invectis Natalis). Κατά την αστρονομία, επίσης, 23 – 25 Δεκεμβρίου είναι οι μέρες του χειμερινού ηλιοστάσιου.
Μετά από μια τέτοια ιστορική προσέγγιση, με την βοήθεια μιας υδρογείου σφαίρας, της τοποθέτησης της εορτής των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου τα μέλη της Λέσχης Μαρία Παπαδάκη, Ιωάννα Τζάλλα, Ευαγγελία Κληρονόμου, Γιάννης Λιανάκης, Γιώργος Καράμπελας και Ανδρέας Δημητρόπουλος διάβασαν τα διηγήματα:«Το Χριστόψωμο» και «Της Κοκκώνας το Σπίτι»του Αλ. Παπαδιαμάντη, «Το Βλογημένο Μαντρί» του Φ. Κόντογλου, «Νύχτα Χριστουγέννων» και «Όνειρο»του Α. Τσέχωφ και «Γιορτινή Ιστορία» του Μ. Ζόσενκο.

Ο Γκαίτε έλεγε ότι υπάρχουν τρεις τάξεις αναγνωστών: Εκείνοι που απολαμβάνουν χωρίς να κρίνουν, οι κρίνοντες χωρίς να απολαμβάνουν και οι κρίνοντες ενώ απολαμβάνουν το έργο. Οι τελευταίοι αυτοί αναγνώστες προάγουν το έργο, αλλά είναι πολύ λίγοι. Δεν μπορώ να ξέρω που κατατάσσουν τον εαυτό τους οι παρευρεθέντες στην εκδήλωση το μόνο σίγουρο είναι ότι έφυγαν γελαστοί και ευχαριστημένοι.

Εκτός από το θαυμάσιο στήσιμο της εκδήλωσης μεγάλη έκπληξη ήταν η μουσική επένδυση στο πιάνο από τον συμπολίτη μας Χάρη Κανάκη με μελωδίες και πρωτότυπους αυτοσχεδιασμούς. Τους ευχαριστούμε όλους για την βραδιά που μας χάρισαν..

Αναδημοσίευση από το blog του Κώστα Ευαγγελινού

CostasEvangelinos's Blog

Έργα για φωνή και πιάνο στην Εθνική Πινακοθήκη.

Πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία θα χαρακτήριζα την 23η συναυλία της 68ης Καλλιτεχνικής περιόδου της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, με έργα για υψίφωνο και πιάνο που πραγματοποιήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη τη Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010. Έργα πέντε Ελλήνων συνθετών που επέλεξαν να μελωποιήσουν ποίηση "...και μία τέτοια επιλογή δεν μπορεί παρά να φανερώνει μια εκλεκτική συγγένεια ανάμεσα σε δύο κόσμους που συνδιαλέγονται " όπως σημειώνει πολυ εύστοχα στο πρόγραμμα της συναυλίας η υψίφωνος και μία εκ των συντελεστών της Μάιρα Μηλολιδάκη.
Στο πιάνο ο σολίστ της Κρατικής και εξαίρετος πιανίστας Τίτος Γουβέλης, θύμησαν σε όλους και οι δυό τους τι σημαίνει συνέπεια και διαύγεια στην ερμηνεία. Δύο καλλιτέχνες με εντυπωσιακές σπουδές,περγαμηνές και εμπειρία, απέδωσαν με μεγάλη ευσυνειδησία ευαισθησία και γνώση τα ανάμεικτα συναισθήματα που πηγάζουν από ένα εγχείρημα τόσο δύσκολο και πολυδιάστατο όσο η σύνθεση πάνω σε ποίηση.
Οι συνθέτες Αργύρης Κουνάδης, Χάρης Βρόντος, Μπάμπης Κανάς, Κωνσταντίνος Λιγνός επιλέγουν να μελωποιήσουν στοίχους απο έργα των, Γ. Σεφέρη, Τάκη Παυλοστάθη, Οδυσσέα Ελύτη ,Νίκου Καββαδία αντίστοιχα, ενώ τέσσερα ποιήματα της Σαπφούς, του Γ. Παπαευσταθίου, του Δάντη και του Α. Κάλβου μελωποιούνται από τον Δημήτρη Τερζάκη, σε ένα μωσαικό τεχνοτροπίας, ρευμάτων και ιδεών που αποζημείωσε και τους πιο απαιτητικούς .