Γιώργος Παππάς (ηθοποιός 1903-1958)

Γιός του δημοσιογράφου Σπυρίδωνος Παππά και της ηθοποιού και ποιήτριας Θεώνης Δρακοπούλου (Μυρτιώτισσας) ο Γιώργος Παππάς (1903-1958) σπούδασε Γεωπονική στην Ελβετία και το 1931 εγκατέλειψε τη θέση του στο Υπουργείο Εξωτερικών για να ασχοληθεί με το θέατρο.Μετά το ντεμπούτο του στο θίασο του Μήτσου Μυράτ συνεργάστηκε με τους θιάσους Κοτοπούλη και Κυβέλης και κατόπιν προσελήφθη στο Βασιλικό Θέατρο.
Στην κατοχή συγκρότησε θίασο με την Βάσω Μανωλίδου,τον Αιμίλιο Βεάκη και τον Νίκο Δενδραμή,ενώ μεταπολεμικά συνεργάστηκε με την Κατερίνα Ανδρεάδη και με το ζεύγος Λαμπέτη –Χόρν. 
Μετέφρασε και σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα, δίδαξε στη σχολή του Εθνικού Θέατρου και έπαιξε χαρακτηριστικούς ρόλους στις ταινίες ''Μαντάμ Σουσού'' του Τάκη Μουζενίδη (1948), ''Κυριακάτικο ξύπνημα'' του Μιχάλη Κακογιάννη (1953),''Η Άγνωστος'' του Ορέστη Λάσκου (1956) ''Το τελευταίο ψέμμα'' του Μιχάλη Κακογιάννη (1957) και ''Ο Ανθρωπος του τραίνου'' του Ντίνου Δημόπουλου (1958)

Το χτύπημα και ο θάνατος - Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (Federico García Lorca)

(Από το "ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΓΝΑΘΙΟ ΣΑΝΤΣΕΘ ΜΕΧΙΑΣ".Το ποίημα γράφτηκε από το Λόρκα το 1934, με αφορμή το θάνατο του καλύτερου του φίλου, Ignacio Sanchez Mejias σε ταυρομαχία.)
Πίνακας : 'Ταυρομαχία',Πάμπλο Πικάσο

Πέντε η ώρα που βραδιάζει
πέντε ακριβώς, την ώρα που βραδιάζει
φέρνει έν΄ αγόρι το νεκροσέντονο
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Έτοιμος κι ο κουβάς με τον ασβέστη
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Θάνατος τ΄ άλλα, θάνατος μονάχα
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Ψηλά παίρνει ο αγέρας τα βαμπάκια
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Το οξείδιο σπέρνει κρύσταλλο και νίκελ
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Παλεύει η περιστέρα με το αγρίμι
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Κι η σάρκα μ΄ ένα κέρατο θλιμμένο
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Χορδή τυμπάνου αρχίζει να χτυπά
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Αρσενικού καμπάνες κι ο καπνός
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Βουβοί συντρόφοι στ΄ άχαρα σοκάκια
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Του ταύρου η καρδιά μονάχα ολόρθη
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Όταν ο ιδρώτας χιόνι αργά γινόταν
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Όταν η αρένα γέμισε με ιώδιο
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Τ΄ αυγά του στην πληγή άφησε ο θάνατος
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Πέντε η ώρα που βραδιάζει,
πέντε ακριβώς, την ώρα που βραδιάζει.
Μια κάσα από καρούλια το κρεβάτι
πέντε η ώρα που βριαδιάζει.
Σουραύλια ηχούν και κόκαλα στ' αυτί του
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Στο μέτωπό του ο ταύρος μουγκανίζει
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Η κάμαρα ιριδίζει από αγωνία
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Από μακριά σιμώνει κι όλα η σήψη
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Σάλπιγγα κρίνου στον χλοερό βουβώνα
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Οι πληγές του εκαίγανε σαν ήλιοι
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Και το πλήθος να σπάει τα παραθύρια
πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Πέντε η ώρα που βραδιάζει.
Αχ! Τι φριχτά στις πέντε που βραδιάζει.
Ήτανε πέντε σ΄ όλα τα ρολόγια,
ήτανε πέντε κι έπεφτε το βράδυ.
Δε θέλω να το βλέπω!
Πες στο φεγγάρι να φανεί
γιατί δε θέλω πια να βλέπω
το αίμα του Ιγνάθιο μες στην αρένα.
Δε θέλω να το βλέπω!
Αχνό φεγγάρι απ΄ άκρη σ΄ άκρη,
άτι από σύννεφα γαλήνια
και η σταχτιά του ονείρου αρένα
με τις ιτιές γύρω γύρω.
Δε θέλω να το βλέπω!
Η θύμησή μου καίγεται!
Μηνύστε το στα γιασεμιά
με την αέρινη ασπράδα.

Δε θέλω να το βλέπω!

Από ανάρτηση στο FB της φίλης Κατερίνας Μαντάνη

Γιατί πρέπει να πίνουμε ζεστό νερό με λεμόνι το πρωί;

Ο τρόπος που ξεκινάς την μέρα σου είναι πολύ σημαντικός, δεν έχει σημασία αν είσαι μητέρα, εργάτης, επιχειρηματίας, αθλητής, το πρώτο πράγμα που κάνεις το πρωί έχει πολύ μεγάλη σημασία!
Μπορεί να σκέφτεσαι ότι το πρόγραμμα σου είναι πολύ φορτωμένο για ένα σωστό πρωινό, αλλά αν μπορείς να βρεις χρόνο μόνο για ένα πράγμα το οποίο μπορεί να βελτιώσει την υγεία σου ένα ποτήρι ζεστό νερό με το χυμό από μισό λεμόνι είναι ότι καλύτερο μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου.

Είναι πολύ απλό και τα οφέλη πολλά για να τα αγνοήσεις.

1) Ενισχύει το ανοσοποιητικό
Τα λεμόνια είναι πλούσια σε βιταμίνη C και κάλιο. Η βιταμίνη C μας βοηθάει να καταπολεμήσουμε τα κρυολογήματα και το κάλιο διεγείρει τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, επίσης βοηθά στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης.

2) Τα λεμόνια είναι απίστευτα αλκαλική τροφή!!!
Μπορεί τα λεμόνια από μόνα τους να είναι όξινα αλλά μέσα στον οργανισμό μας γίνονται αλκαλικά (το κιτρικό οξύ δεν δημιουργεί οξύτητα στο σώμα όταν μεταβολίζεται). Όπως γνωρίζουμε ένα αλκαλικό σώμα είναι πραγματικά το κλειδί για καλή υγεία.

3) Βοηθά στην απώλεια βάρους
Τα Λεμόνια έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, η οποίες βοηθάνε στη μείωση της πείνας. Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι οι άνθρωποι που διατηρούν μια πιο αλκαλική δίαιτα χάνουν βάρος γρηγορότερα.

4) Ενισχύει την πέψη
Το ζεστό νερό χρησιμεύει για την τόνωση της γαστρεντερικής οδού. Τα λεμόνια και τα λάιμς έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα και βιταμίνες βοηθώντας στην αποβολή των τοξινών και στην λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

5) Λειτουργεί ως φυσικό διουρητικό
Ο χυμός του λεμονιού βοηθάει στην αποβολή των ανεπιθύμητων υλικών επειδή αυξάνει το ποσοστό ούρησης. Επομένως οι τοξίνες αποβάλλονται γρηγορότερα με αποτέλεσμα ένα υγιές ουροποιητικό σύστημα.

6) Καθαρίζει το δέρμα
Η βιταμίνη C βοηθά στην μείωση των ρυτίδων και των κηλίδων. Το νερό με λεμόνι καθαρίζει τις τοξίνες από το αίμα, με αυτό τον τρόπο βοηθά στο να διατηρηθεί το δέρμα καθαρό.

7) Ενυδατώνει το λεμφικό σύστημα
Ένα ποτήρι ζεστό νερό με λεμόνι βοηθά στην πρόληψη της αφυδάτωσης (προφανώς). Όταν το σώμα είναι αφυδατωμένο (κόπωση των επινεφριδίων), δεν μπορεί να εκτελέσει όλες τις κατάλληλες λειτουργίες του, αυτό οδηγεί σε συσσώρευση τοξικών ουσιών, άγχος, δυσκοιλιότητα και ο κατάλογος συνεχίζεται. Τα Επινεφρίδια είναι δύο μικροί αδένες που βρίσκονται πάνω από τα νεφρά, και μαζί με το θυρεοειδή δημιουργούν ενέργεια. Επίσης εκκρίνουν σημαντικές ορμόνες, συμπεριλαμβανομένης της αλδοστερόνης. Η αλδοστερόνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τα επινεφρίδια που ρυθμίζει τα επίπεδα του νερού και τη συγκέντρωση των μεταλλευμάτων, όπως το νάτριο στο σώμα μας, βοηθώντας μας να παραμένουμε ενυδατωμένοι.Τα επινεφρίδια είναι επίσης υπεύθυνα για τη μείωση του άγχους.
Υιοθετώντας μόνο αυτή την πρακτική, πίνοντας ένα φλιτζάνι ζεστό νερό με λεμόνι το πρωί για ένα μήνα μπορεί να αλλάξει ριζικά η υγεία μας και να μας χαρίσει ενέργεια.
Η συνταγή είναι πολύ απλή-ένα φλιτζάνι ζεστό, χλιαρό νερό και το χυμό από μισό λεμόνι.

ΠΗΓΗ:  http://www.proionta-tis-fisis.info/

Πόρτο Ράφτη: Ρυπαίνοντας έναν Παράδεισο.

   Είναι μεσημέρι Σαββάτου και οδηγείς στην λεωφόρο Πόρτο Ράφτη με κατεύθυνση προς την θάλασσα. Μια υπέροχη μέρα που όλα γύρω σου φωνάζουν "καλοκαίρι". Είσαι όμως χωρίς να το ξέρεις στο κατάλληλο μέρος για να σου χαλάσει η διάθεση. Πίσω σου κινείται νευρικά ένας τύπος κορνάροντας και χειρονομώντας. Κινείσαι αργά για τα δεδομένα αυτού του τύπου αλλά αν οδηγήσεις πιο γρήγορα ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος μια και αυτοκίνητα και πεζοί πετάγονται ανα πάσα στιγμή από κάθε κατεύθυνση. Ο τύπος πίσω σου τώρα κορνάρει και σε λούζει με κοσμητικά επίθετα. Ένα κύμα ανάμεικτων αισθημάτων σε πλημμυρίζει. Να απαντήσεις; Να συνεχίσεις στην ίδια ταχύτητα; Να επιταχύνεις; Ό,τι και αν κάνεις είσαι χαμένος.
   Βρίσκεσαι στο σωστό σημείο ακατάλληλη ώρα. Μια ώρα που η αγένεια έχει το πάνω χέρι και λούζει με καφρίλα τον πίνακα με το υπέροχο φυσικό τοπίο. Μελετώ αυτή την συμπεριφορά τα τελευταία 18 χρόνια στην συγκεκριμένη περιοχή, το έχω συζητήσει και με ντόπιους και δυστυχώς δεν είμαι υπερβολική. Είναι το μέρος που πάει ο άλλος να ξεθυμάνει και να εκτονωθεί. Κάτι σαν το γήπεδο ένα πράγμα. Είσαι σε ένα από τα ομορφότερα μέρη της Αττικής όπου στριμώνονται  οι περισσότεροι καταπιεσμένοι και οι κομπλεξικοί αλλά και όλοι οι ζοχαδιασμένοι του λεκανοπεδίου που ήρθαν εδώ να ξεθυμάνουν. Για να μην αναφερθώ στις ελλιπείς υποδομές, τους τόνους σκουπιδιών κάθε Κυριακή απόγευμα, την έλλειψη χώρων στάθμευσης και την αδιαφορία των υπευθύνων του δήμου σε οποιαδήποτε κλήση σου, που αδυνατούν να ανταποκριθούν στον τεράστιο αριθμό επισκεπτών, μετατρέποντας έναν παραδεισένιο τόπο σε εφιάλτη.
   Σωστά μάντεψες. Εδώ όλα κινούνται βιαστικά, νευρικά και θυμωμένα. Εδώ κινδυνεύεις να πλακωθείς για μια θέση πάρκινγκ και να ανεβάσεις πίεση για λόγους που ούτε καν φαντάζεσαι. Εδώ δεν υπάρχουν κανόνες. Εξάλλου δεν υπάρχει μόνο η ατμοσφαιρική ρύπανση ή οι περιβαλλοντικοί ρύποι, υπάρχουν και οι ρυπαρές συμπεριφορές των ανθρώπων που ασχημένουν έξίσου ενοχλητικά και μετατρέπουν ένα ειδυλλιακό τοπίο σε κόλαση.

"Η κόρη του Μιστράλ"

"Ὁ Γκρεμιστὴς" του Κωστή Παλαμά

Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης,
ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης.
Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι.
Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι.
Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας,
πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς μέρας.
ἐγὼ ὁ σεισμὸς ὁ ἀλύπητος, ἐγὼ κι ὁ ἀνοιχτομάτης·
τοῦ μακρεμένου ἀγναντευτής, κι ὁ κλέφτης κι ὁ ἀπελάτης
καὶ μὲ τὸ καριοφίλι μου καὶ μὲ τ᾿ ἀπελατίκι*
τὴν πολιτεία τὴν κάνω ἐρμιά, γῆ χέρσα τὸ χωράφι.
Κάλλιο φυτρῶστε, ἀγκριαγκαθιές, καὶ κάλλιο οὐρλιάστε, λύκοι,
κάλλιο φουσκῶστε, πόταμοι καὶ κάλλιο ἀνοῖχτε τάφοι,
καί, δυναμίτη, βρόντηξε καὶ σιγοστάλαξε αἷμα,
παρὰ σὲ πύργους ἄρχοντας καὶ σὲ ναοὺς τὸ Ψέμα.
Τῶν πρωτογέννητων καιρῶν ἡ πλάση μὲ τ᾿ ἀγρίμια
ξανάρχεται. Καλῶς νὰ ῾ρθῆ. Γκρεμίζω τὴν ἀσκήμια.
Εἶμ᾿ ἕνα ἀνήμπορο παιδὶ ποὺ σκλαβωμένο τό ῾χει
τὸ δείλιασμα κι ὅλο ρωτᾷ καὶ μήτε ναὶ μήτε ὄχι
δὲν τοῦ ἀποκρίνεται κανείς, καὶ πάει κι ὅλο προσμένει
τὸ λόγο ποὺ δὲν ἔρχεται, καὶ μία ντροπὴ τὸ δένει
Μὰ τὸ τσεκοῦρι μοναχὰ στὸ χέρι σὰν κρατήσω,
καὶ τὸ τσεκοῦρι μου ψυχὴ μ᾿ ἕνα θυμὸ περίσσο.
Τάχα ποιὸς μάγος, ποιὸ στοιχειὸ τοῦ δούλεψε τ᾿ ἀτσάλι
καὶ νιώθω φλόγα τὴν καρδιὰ καὶ βράχο τὸ κεφάλι,
καὶ θέλω νὰ τραβήξω ἐμπρὸς καὶ πλατωσιὲς ν᾿ ἀνοίξω,
καὶ μ᾿ ἕνα Ναὶ νὰ τιναχτῶ, μ᾿ ἕνα Ὄχι νὰ βροντήξω;
Καβάλα στὸ νοητάκι μου, δὲν τρέμω σας ὅποιοι εἶστε
γκρικάω, βγαίνει ἀπὸ μέσα του μιὰ προσταγή: Γκρεμίστε!

Σπύρος Βίγκος: "Ένας ακούραστος εργάτης της χορωδιακής τέχνης"

      

        Ο Σπύρος Βίγκος είναι μια  ιδιαίτερη περίπτωση μουσικού που η γνωριμία μαζί του δεν σε αφήνει αδιάφορο. Διακριτικός, ευγενικός και καλοπροαίρετος άνθρωπος, που ξεχώρισα γρήγορα μέσα από τον ευρύ κύκλο γνωριμιών μου στο χώρο της μουσικής. Εργατικός και αθόρυβος, αποτελεσματικός και  ουσιώδης, με βαθιά γνώση πάνω στον ευαίσθητο αλλά και ιδιαίτερο τομέα της χορωδιακής τέχνης, υπήρξε για χρόνια άοκνος εργάτης αλλά και δημιουργός μιας μεγάλης γενιάς χορωδών και μουσικών που διακρίθηκαν ή ξεχώρισαν με τη δουλειά τους στον τομέα της φωνητικής μουσικής . 

       Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε ανώτερα θεωρητικά και πιάνο, ενώ έχει πτυχίο αρμονίας αντίστιξης και φυγής καθώς και δίπλωμα μονωδίας. Ιδρυτής του ανδρικού φωνητικού συνόλου  "Modus  Vivendi"  το 1996. Μαέστρος της "Μικτής χορωδίας του Ωδείου  Αναγέννηση" από το 1990. Και με τα δύο σύνολα κατέλαβε διακρίσεις και μετάλλια σε διεθνή φεστιβάλ ,στην Αθήνα και την Ρόδο. Ήταν μέλος στο φωνητικό σύνολο "Αθηναϊκή Πολυφωνία" ως τενόρος και σολίστ από το 1988 έως το 1994. Μέλος της Μικτής χορωδίας του Δήμου Αθηναίων από το 2002 ως το 2007 ως τενόρος. Από το 1995 έως & σήμερα είναι μέλος της "Ανδρικής χορωδίας της Εμπορικής Τράπεζας" ως τενόρος . 

     Έχει συνθέσει μουσική κυρίως θρησκευτική και χορωδιακή και έχει λάβει μέρος σε διάφορες ηχογραφήσεις studio. Το 2008 ανέλαβε την "Ευαγγελική χορωδία Αθηνών". Το 2009 ανέλαβε την "Παιδική χορωδία Άργους". Είναι καθηγητής ανωτέρων Θεωρητικών της μουσικής.

Χάρης Κανάκης

Πρόβα για την συναυλία της 10ης Μαίου στο Θησείο.

                                                                                                          
Δευτέρα πρωί (5 Μαΐου), πρόβα στον υπέροχο τεχνοχώρο "Μελίνα Μερκούρη" στο Θησείο, για την μεγάλη συναυλία του Ωδείου "Μουσικός Σύνδεσμος Αθηνών" του δασκάλου μου Γιάννη Αυγερινού το Σάββατο 10 Μαΐου 2014, 6:30 μ.μ. Αυτοσχεδιάζοντας στο πιάνο του Γιάννη Σπάρτακου!

Έπειτα μια βόλτα στον πεζόδρομο της οδού Αδριανού με φόντο την Πνύκα και το Ναό του Ήφαιστου. Η πιο όμορφη περιοχή της Αθήνας που δεν βαριέσαι ποτέ να επιστρέφεις σ' αυτήν.

Ενημέρωση συναυλιών Χάρη Κανάκη (Μάιος 2014)

Αγαπητοί φίλοι, μαθητές και συνάδελφοι, με ιδιαίτερη τιμή και χαρά σας προσκαλώ στις παρακάτω συναυλίες.

1.      Σάββατο 10 Μαΐου 2014  και 6:30 μ.μ στο Πνευματικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» του Δήμου Αθηναίων (Ηρακλειδών 66^Α Θησείο) στην μεγάλη ετήσια θεματική συναυλία του ωδείου «Μουσικός Σύνδεσμος Αθηνών» όπου θα συμμετέχω με έναν πιανιστικό αυτοσχεδιασμό μου πάνω σε ένα έργο του Νικολάου Μάντζαρου.

2.      Κυριακή 11 Μαΐου 2014 και 7:00 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο «Γιάννης Ρίτσος» του δήμου Αιγάλεω (Δημαρχείου 17 δίπλα στο κολυμβητήριο, στάση Μετρό «Αιγάλεω») όπου συμμετέχω με έργα μου στο αφιέρωμα που οργανώνει το ωδείο «Αναγέννηση» σε έλληνες συνθέτες και έργα για ορχήστρα, χορωδία και πιάνο. Στην συναυλία θα ακουστούν έργα των συνθετών, Κονιτόπουλου, Μηνά, Μαλεφάκη, Παναγιωτάκη, Ζερμπίνου, Νευράκη, Καλογεράκου και Κανάκη.

3.       Παρασκευή 16 Μαΐου 2014 και 7:00 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας (Νίκου Τρυπιά 45) στην ετήσια Γιορτή Πιάνου που οργανώνει το site www. pianomania.gr με τη συμμετοχή επιλεγμένων μαθητών πιάνου του ωδείου «Βορείων Προαστίων Αθηνών» τάξης Χάρη Κανάκη και ειδικό αφιέρωμα στον πιανιστικό free-style αυτοσχεδιασμό με συμμετοχή των πιανιστών Δημήτρη Δαμάσκου, Χάρη Κανάκη και του ηθοποιού Γιάννη Λιανάκη. Στη συναυλία θα παρουσιάσω το αυτοσχεδιαστικό έργο μου σε πρώτη εκτέλεση, με τίτλο «Νυμφαίο, το μυστικό μονοπάτι», έργο για πιάνο σε τρία μέρη.

Η παρουσία σας θα είναι μεγάλη τιμή και θα δώσει μεγάλη χαρά σε όλους μας. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Χάρης Κανάκης (Πιανίστας-Συνθέτης)

www.pianomania.gr

"11 λόγοι να ερωτευτείς κάποιον ή κάποιαν που διαβάζει"

23 Απριλίου σήμερα...Δηλαδή...κάτι σαν του Αγίου Βαλεντίνου για τους βιβλιόφιλους...Ε, τότε λάβετε αυτό και καλό βράδυ!
11 λόγοι να ερωτευτείς κάποιον ή κάποιαν που διαβάζει

1. Γιατί δεν του αρέσει να παίζει παιχνίδια.
Γιατί δεν νιώθει την ανάγκη να υποδυθεί κανέναν χαρακτήρα- τους έχει όλους στα βιβλία του. Γιατί πιστεύει τον Oscar Wilde όταν λέει «Να είσαι ο εαυτός σου. Όλες οι άλλες θέσεις είναι πιασμένες». Θα σου μιλήσει ευθέως και θα σου πει την αλήθεια κατάμουτρα. Και όποιος αντέξει.
2. Γιατί πιστεύει στις δεύτερες ευκαιρίες.
Ο βιβλιόφιλος ξέρει πως όλα έχουν αρχή και τέλος και πως τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Πιστεύει, όμως, στα sequels και στις δεύτερες ευκαιρίες. Ακόμα και αν μια ιστορία τελειώσει, μπορεί να ξεκινήσει μια καινούρια με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Ξέρει πως κανένας ήρωας δεν είναι τέλειος και οι ατέλειές του είναι αυτές που τον κάνουν μοναδικό. Μαζί του μπορείς να κάνεις λάθη και να βρεις τη συγχώρεση που ψάχνεις.
3. Γιατί μαζί του μπορείς να είσαι ο εαυτός σου.
Ο βιβλιόφιλος ξέρει πως ο άνθρωπος εξελίσσεται όσο περνάει ο καιρός και δεν τον ενοχλεί αν δεν είσαι ακόμα όσα ονειρευόσουν να γίνεις. Ξέρει να περιμένει και σε προκαλεί να τολμήσεις όσα φοβάσαι για να γίνεις ο ήρωας που ονειρεύεσαι.
4. Γιατί μαζί του μαθαίνεις καινούρια πράγματα..
Πάντα θα έχει να σου πει μια ιστορία που δεν έχεις ξανακούσει, μια ιστορία που διάβασε, μια ιστορία που αγάπησε ή που μίσησε. Πάντα θα ακούσεις κάτι καινούριο και ποτέ δε θα σε αφήσει να βαρεθείς. Πιστεύει πως το σύμπαν δεν είναι φτιαγμένο από άτομα αλλά από πολλές πολλές μικρές ιστορίες. Πίστεψέ το και συ.
5. Γιατί ξέρει να ονειρεύεται.
Προσπαθεί να κάνει τη ζωή του να μοιάζει κάθε μέρα και λίγο περισσότερο με το αγαπημένο του βιβλίο. Ας ελπίσουμε μόνο πως αυτό δεν είναι δράμα και πως έχει happy ending. Αλλιώς το δράμα θα το ζήσετε παρέα.
6. Γιατί ξέρεις πώς να τον κάνεις ευτυχισμένο.
Έχει γενέθλια, γιορτή, περνάει δύσκολα; Είναι εύκολο να τον ευχαριστήσεις. Ένα βιβλίο πάντα θα του φτιάξει το κέφι και θα νιώσει πως τον καταλαβαίνεις περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο. Γι’αυτόν τα λόγια είναι αγάπη. Έτσι απλά.
7. Γιατί μαζί του μπορείς να συζητήσεις.
Όχι, δεν ζητάμε όλοι από το ταίρι μας τα ίδια πράγματα-ευτυχώς. Κάποιοι από μας, όμως, θέλουμε να μπορούμε να συζητάμε με τον άλλο και αυτό δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ερωτικό από μια καλή συζήτηση. Ποτέ μην υποτιμάς τη σαγηνευτική δύναμη ενός καλού λεξιλογίου- μπορεί να κάνει τον άλλο να βγει από τα ρούχα του, με την καλή έννοια.
8. Γιατί είναι ο μόνος που θα προσπαθήσει να σε «διαβάσει».
Είναι τόσα πολλά αυτά που θες να πεις αλλά δεν τα λες, είναι τόση μεγάλη η διαφορά ανάμεσα στο σκληρό και ανθεκτικό χαρακτήρα που θες να παρουσιάζεις από το ευάλωτο μικρό παιδί που έχεις μέσα σου. Ο βιβλιόφιλος είναι αυτός που θα θελήσει να ψάξει πέρα από την επιφάνεια, είναι αυτός που θα θελήσει να σε «διαβάσει» και να λύσει το μυστήριο. Του αρέσουν τα δύσκολα και δε φοβάται να σε γνωρίσει πραγματικά ούτε να σε αφήσει να γνωρίσεις εκείνον. Είναι αυτός που θα βουτήξει στα πιο σκοτεινά μέρη της ψυχής σου και θα βάλει τους δαίμονές σας να παίξουν παρεούλα.
9. Γιατί είναι αξιολάτρευτος.
Γιατί είναι αυτός που θα συγκλονιστεί από τη χαρά του όταν βρει το βιβλίο που έψαχνε για τόσο καιρό ή όταν ανακαλύψει ένα άγνωστο βιβλίο κάποιου αγαπημένου του συγγραφέα. Και θα κάνει σαν μικρό παιδί (δε λέω «με την καλή έννοια», γιατί για μένα μόνο αυτή υπάρχει).
10. Γιατί δεν θα αγκιστρωθεί πάνω σου.
Του αρέσει να έχει χρόνο για τον εαυτό του, αγαπάει τη μοναξιά. Δε θα αγκιστρωθεί πάνω σου, δε θα σε κάνει να νιώσεις πως πνίγεσαι, θα σου αφήσει το χώρο που χρειάζεσαι για να αναπνεύσεις. Μπορεί να μην είσαι το κέντρο του σύμπαντός του αλλά- πίστεψέ με- θα είναι για καλό.
11. Γιατί δεν είναι του φαίνεσθαι.
Όταν διαβάζεις, δεν ερωτεύεσαι τον ήρωα για την εξωτερική του εμφάνιση αλλά για τις σκέψεις του και τα λόγια του. Ο βιβλιόφιλος έχει συνηθίσει έτσι και δεν κοιτάει τους ανθρώπους επιφανειακά.

Από ανάρτηση του Γιάννη Κουβάτσου στο fb.

«Η ερμηνεία και οι ιερές στιγμές της» (του Χάρη Κανάκη)

  Παρατηρώ πολλές φορές φίλους πάνω σε ζητήματα Τέχνης, κυρίως του θεάματος, κινηματογράφου ή θεάτρου, πως το ενδιαφέρον τους μονοπωλείται από το θεματικό υλικό, στην περίπτωσή μας το σενάριο, την υπόθεση , την πλοκή. Τους ενδιαφέρει σε μεγάλο βαθμό η υπόθεση και όχι το πολύ σημαντικό θέμα ενός έργου τέχνης που είναι τα εκφραστικά μέσα και η ερμηνεία.

  Δεν μπορεί να διακρίνει μεγάλο μέρος των θεατών, το προσχηματικό ρόλο της υπόθεσης και του σεναρίου, πως εκείνο που έχει πραγματική ουσία και μεγάλο ενδιαφέρον είναι πρώτα από όλα η ερμηνεία. Μια εξαιρετική ερμηνεία είναι πέρα και πάνω από οποιαδήποτε πλοκή-υπόθεση-συνάφεια. Μια εξαιρετική ερμηνεία σε καθηλώνει, σου αποσπά την προσοχή, διεκδικεί το ενδιαφέρον σου, σε κατακτά. Είσαι πια ένα παρμένο κάστρο.

  Φίλος, με βάζει να του διηγηθώ την υπόθεση μιας ταινίας που του συστήνω και μέσα σε δευτερόλεπτα έχει αποφασίσει ότι η ταινία δεν τον ενδιαφέρει. Έχει χάσει με αυτό τον τρόπο την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον δημιουργό του έργου, να βιώσει αισθήματα και να μοιραστεί εμπειρίες. Έχασε την επικοινωνία με τον ηθοποιό, ένα υπέροχο πλάνο, ένα σιωπηλό καδράρισμα με τον πρωταγωνιστή να αποκαλύπτεται. Έχασε και εκείνο το σημείο που έκανε την ταινία να περνάει στη σφαίρα του αριστουργήματος. Ένα πλάνο μαγικό που σε κάνει να λες ότι αυτή η στιγμή είναι κομμάτι από την δική μου ζωή. Το έχω ζήσει και εγώ αυτό, τώρα είμαι μέρος της ταινίας και η ταινία είναι μέρος από την ζωή μου. 

  Τι άλλο μπορείς να πεις. Η ερμηνεία είναι το παν. Η υπόθεση και ο τίτλος του έργου είναι ό,τι το σκουληκάκι στο αγκίστρι του ψαρά. Μεταφράζοντας όλα αυτά σε ένα μουσικό έργο θα έλεγα ότι δεν με ενδιαφέρει πλέον να το ακούσω από την αρχή αλλά μπορώ να απολαύσω ένα συγκεκριμένο σημείο του και την απόδοσή του από τον ερμηνευτή. Το ίδιο ισχύει έπειτα από τόσα χρόνια ανάγνωσης, με ένα καλό βιβλίο με το λεγόμενο αποσπασματικό ή για ορισμένους διαγώνιο διάβασμα.

  Η αμερικάνικη αισθητική που έχει διαμορφώσει την ιστορία της τέχνης και ιδιαίτερα του κινηματογράφου, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μας ξεκούρασε τα μάτια και μας αποκοίμισε το μυαλό. Παρακολουθώντας μόνο ό,τι μας ξεκουράζει και μας είναι οικείο και κατανοητό χάσαμε την μεγάλη αλήθεια, την ευχαρίστηση να παρακολουθείς μια απολαυστική ερμηνεία. Τη μαγεία των λεπτών και των δευτερολέπτων που μαγεύουν τις αισθήσεις σου. Τις ιερές σιωπές και τα ανείπωτα μυστικά τους.

Ν. Φιλαδέλφεια, 23 Δεκεμβρίου 2012