Το 4ο κουαρτέτο εγχόρδων (Divertimento) Χάρη Κανάκη

Στο βίντεο που δημοσιεύω το κουαρτέτο "L' Anima" ερμηνεύει το Divertimento μου (το 4ο κουαρτέτο εγχόρδων μου).

Η ηχογράφηση έγινε στις 17 Φεβρουαρίου 2020 στο στούντιο Subways με ηχολήπτη τον Βαγγέλη Σαπουνά.


Ευχαριστώ όλα τα μέλη του κουαρτέτου, Στέλλα Τσάνη, Μπρουνίλντα-Ευγενία Μάλο, Ηλία Σδούκο, Λευκή Κολοβού, για την όμορφη συνεργασία, τη συνέπεια και την αγάπη που έδειξαν στο έργο μου.
Το αποτέλεσμα μας αποζημιώνει όλους.


Το έργο είναι αφιερωμένο στο δάσκαλό μου Γιάννη Αυγερινό και η πρεμιέρα του έγινε την Δευτέρα 23 Μαρτίου στις 9:00 μμ στο κανάλι μου στο YouTube.
Η ηχογράφηση αυτή θα συμπεριληφθεί σε cd από την Phasma Music σε συνεργασία με την ΝΑΧΟS που θα κυκλοφορήσει στο εξωτερικό και με άλλα έργα μου με τη συμμετοχή της Συμφωνικής Ορχήστρας της Ουκρανίας-NSOU.

Ευχαριστώ όλους τους καλούς φίλους που θα το ακούσουν.

Χάρης Κανάκης
Συνθέτης-Πιανίστας-Συγγραφέας
Μέλος ΕΕΜ

Carlos Castaneda - "Ο Πολεμιστής"

“Tίποτα πιο δύσκολο σε αυτόν τον κόσμο από το να υιοθετήσεις την ψυχή και την στάση ενός πολεμιστή.

O πολεμιστής δε σκύβει ποτέ το κεφάλι, ούτε επιτρέπει σε κανέναν να υποκλίνεται μπροστά του.

Ένας πολεμιστής φροντίζει να πράττει και δεν χάνει το χρόνο του με άσκοπες κουβέντες.

Μέσα από την πράξη ανακαλύπτει την έννοια της καθημερινότητάς του, παίρνει δημιουργικές και πρωτότυπες αποφάσεις.

Μόνο ένας πολεμιστής μπορεί να αντέχει το δρόμο της γνώσης…

Η τέχνη ενός πολεμιστή, προσπαθεί να ισορροπήσει την τρομακτική προσπάθεια τού να γίνεις άνθρωπος, με το θαύμα τού να είσαι άνθρωπος.»

Carlos Castaneda

Από το αρχείο μου.
Αρχειοθέτηση 25-9-2012

Χ.Κ.

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ.

Αν με ευνόησε η ζωή; Και ναι, και όχι. Είχα την ατυχία να πάθω μικρή μια άσχημη λοίμωξη (σταφυλόκοκκο) που μου άφησε κουσούρια και για την οποία η θεραπεία ανακαλύφθηκε λίγους μήνες μετά - αν την είχα πάρει έγκαιρα θα ήμουν υγιής, από την άλλη, βέβαια, μπορεί να μη γινόμουν ποτέ ποιήτρια. Το ποίημα, βλέπετε,
πρέπει να έχει κάποια πληγή για να ακουμπήσει, ψυχική ή σωματική.

Έγραφα από κοριτσάκι.
Πρωτοδημοσίευσα στο περιοδικό 'Καινούργια Εποχή'' το 1956.
Ήταν το ποίημα ''Μοναξιά''.

Ο νονός μου, ο Νίκος Καζαντζάκης, όταν το διάβασε ενθουσιάστηκε,
μου έκανε κριτική διθυραμβική αλλά δεν τον πήρα σοβαρά,
άργησα να πιστέψω στη γραφή μου.

Αν είμαι αισιόδοξη για το μέλλον της ποίησης;
Όσο υπάρχουν άνθρωποι,
πάντα θα υπάρχει αυτή η βαθιά εσωτερική ανάγκη που την υπαγορεύει.

Θα συμβούλευα όποιον επιθυμεί να γίνει ποιητής,
να σκύψει καταρχάς στην πραγματικά μεγάλη ποίηση.

Να νιώσει ξετρελαμένος μαζί της, όπως εγώ μικρότερη,
όταν ανακάλυψα τον Καβάφη, κι ύστερα να βάλει πλώρη για τα βαθιά.

Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ


Πηγή: lifo. gr

Η "Βάπτιση" στην Αρχαία Ελλάδα!

Πανελληνίως το ιερώτερο μέρος της οικίας, όπως και της πόλεως-κράτους, ήταν ο εγκαθιδρυμένος βωμός της παρθένου θεάς Εστίας, της οποίας το εξαγνιστικό πύρ έπρεπε να παραμένη άσβεστο.

Εθεωρείτο, μαζί με τους λοιπούς εφέστιους θεούς του ευρύτερου οίκου της φράτρας (σώι) ως η άγρυπνη προστάτιδα της ηθικής συνοχής και του αδιάσπαστου συνδέσμου τών μελών της οικογένειας. Όλες οι σημαντικές για την οικογένεια στιγμές, από την είσοδο της νύφης στον οίκο του συζύγου μέχρι και του θανάτου τών γεναρχών, «αφ” Εστίας» άρχιζαν.

Στον βωμό της απετίθεντο οι πρώτες ευκτήριες προσφορές και θυσίες της οικογένειας, σ” αυτήν τα γεννώμενα τέκνα και με περιφορά τους περί αυτόν, με την τελετή των «αμφιδρομίων» τη δέκατη ημέρα απο τη γέννηση τους τα ονομάτιζαν (Τα αρχαία Ελληνικά ονόματα) θέτοντας τα υπό την προστασία της πρεσβυγενούς θεάς, κόρης του Κρόνου και της Ρέας και αδελφής του Διός. 

Η ονομασία (βάπτιση) του βλαστού (αγοριού η κοριτσιού) ελάμβανε πανηγυρικό χαρακτήρα.

Προσκαλούνταν συγγενείς και φίλοι με δώρα και λευκές λαμπάδες, λευκοφορούντες, όπως και οι γονείς. Ενώπιον τω ιερέως του Διός του Τελείου, που έψαλλε καθιερωμένες ευχές, ενώ ο πατέρας αλείφοντας το νεοελθόν στο φώς του ήλιου τέκνο του με λάδι απο «ελαίαν μορίαν» -δηλαδή προερχόμενο απο τις ιερές εληές της Αθηνάς, το περιέφερε τρείς φορές γύρω από τον βωμό της Εστίας εκφωνώντας το όνομα του, και αφού έρριχνε μικρό βόστρυχο απο τα μαλλάκια του παιδιού στο εξαγνιστικό και ζωοποιό, (από τον ουρανό μεταφερθέν κατά την πιστή τους) ιερό πύρ της Εστίας το «εκάθαρε» εμβαπτίζοντας το μέσα σε ειδικό αμφορέα (κολυμπήθρα), που περιείχε χλιαρό νερό, φερμένο από την «Κρήνη της Καλλιρρόης».

Ακολουθούσε εορταστικό γεύμα στο «αίθριο» της οικίας πλησίον του βωμού του Έρκειου Διός (έρκος =προστάτης).

Πηγή: defencenet.gr

«Συμφωνία της Νέας Φιλαδέλφειας» Έργο σε τρεις κινήσεις για ορχήστρα εγχόρδων και τέσσερα πνευστά

Λίγα λόγια για το έργο

Η ιδέα να γράψω μια συμφωνία υπήρχε πάντα στο μυαλό μου, όμως δεν το επιχειρούσα θεωρώντας πως κάτι έλειπε από το συνθετικό μου παζλ. Σημαντική ήταν η στιγμή που γνώρισα και μελέτησα με τον δάσκαλό μου Γιάννη Αυγερινό τη Συμφωνία op. 21 του Webern. Εντυπωσιάστηκα από την απλότητα και την ιδιαιτερότητα της επιλογής των οργάνων, αλλά και της φόρμας. Συνυπολογίζοντας πως γενικά σ’ αυτήν τη χρονική φάση δεν προτιμώ ούτε τα πολύ μεγάλα έργα ούτε τις μεγάλες ορχήστρες, επέλεξα συνειδητά αυτήν την οργανική συνάφεια που δεν είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη, παρόλα αυτά το έργο τελικά είναι γραμμένο σε τρία μέρη και έχει συνολική διάρκεια περίπου 20 λεπτά.

Τα όργανα έχουν επιλεγεί προσεκτικά με βάση προσωπικούς κανόνες αισθητικής που δεν επιθυμώ να αποκαλύψω, ενώ το θεματικό υλικό είναι βασισμένο και δομημένο και εδώ με την τεχνική του ψυχικού αυτοματισμού, όπως στα περισσότερα έργα μου.

Σε κάποια σημεία έχω χρησιμοποιήσει ήχους, χρώματα και μελωδίες από τη γενέθλια πόλη μου Νέα Φιλαδέλφεια και τα παιδικά μου χρόνια, όπως το τραγούδι του γανωματή, το μονότονο κάλεσμα του παλιατζή, καθώς περιδιαβαίνουν τα σοκάκια του προσφυγικού μας οικισμού, ήχους από τις εκκλησίες της πόλης, αλλά και μνήμες όλων των ειδών, που επίσης δεν αποκαλύπτω σε ποια σημεία και πότε εμφανίζονται. Τέλος αφιερώνω αυτό το έργο στην πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα, αλλά και στους κατοίκους της.

Χάρης Κανάκης 

Πόρτο Ράφτη – Μαρκόπουλο 20/8/18

«Συμφωνία της Νέας Φιλαδέλφειας»
Έργο σε τρεις κινήσεις για ορχήστρα εγχόρδων και τέσσερα πνευστά

The movements / Τα μέρη

1. Memories, pictures, sounds / Μνήμες, εικόνες, ήχοι Andante con moto (Duration / Διάρκεια: 6΄ 50΄΄)
2. “Recycling” / «Ανακύκλωση» Largo (Duration / Διάρκεια: 5΄ 35΄΄)
3. Oracles / Χρησμοί Andante con anima (Duration / Διάρκεια: 6΄)
Total time / Συνολική διάρκεια: 18΄ 25΄΄

Orchestration / Ενορχήστρωση

Piccolo
Clarinet in B flat
Bassoon
Trombone
Violins I
Violins II
Violas
Cellos

Το έργο είναι στην διάθεση όποιου το επιθυμεί.

Χάρης Κανάκης

Συνθέτης-Πιανίστας-Συγγραφέας.

Το 2ο Κουαρτέτο Εγχόρδων ΧΑΡΗ ΚΑΝΑΚΗ στο 3ο Πρόγραμμα.

"NeoQuartet"

Αγαπητοί φίλοι και συνάδελφοι, είχα την σχετική ενημέρωση πως την Πέμπτη (5-12-19) και ώρα 15.00-17.00 στο Τρίτο Πρόγραμμα 90,9 FM, στην εκπομπή "ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ" της Κάτιας Καλλιτσουνάκη, θα ακουστεί μεταξύ άλλων σημαντικών έργων, το 2ο Κουαρτέτο Εγχόρδων μου, από την δισκογραφική δουλειά του διεθνούς φήμης κουαρτέτου εγχόρδων "NeoQuartet" που ηχογραφήθηκε στο Γκντανσκ της Πολωνίας τον Σεπτέμβριο του 2018 και κυκλοφορεί σε CD από την βραβευμένη εταιρία PHASMA-MUSIC με την στήριξη της NAXOS.

Το έργο έχει αποσπάσει πολύ εγκωμιαστικά σχόλια από μουσικολογικά sites του εξωτερικού και είναι γραμμένο με την τεχνική δημιουργίας που ονομάζω "ψυχικό αυτοματισμό".

Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.

Χάρης Κανάκης

Συνθέτης-Πιανίστας-Συγγραφέας

Μέλος ΕΕΜ

Πρόγραμμα εκπομπής

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ
Πέμπτη 05-12-19 15.00-17.00 στο Τρίτο Πρόγραμμα 90,9
Παραγωγή-Παρουσίαση : Κάτια Καλλιτσουνάκη
Έλληνες συνθέτες και εκτελεστές στον 21ο αιώνα

-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΟΥΣΗΣ Dimitris Anousis : Σουίτα ‘’Frieze of life’’ για φαγκότο, όμποε και φλάουτο πάνω σε 5 πίνακες του Edvard Munch
Όργανα μέσω υπολογιστή (Αθήνα 2013)
-ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ Grigoris Polyzos : 6 Images, για κουαρτέτο εγχόρδων
Κουαρτέτο L’Anima : Στέλλα Τσάνη Stella Tsani 1ο βιολί -Ευγενία Μπρουνίλντα Μάλο 2ο βιολί – Ηλίας Σδούγκος βιόλα-Λευκή Κολοβού βιολοντσέλο (Αθήνα 2019 -Πρώτη ηχογράφηση)

-ΧΑΡΗΣ ΚΑΝΑΚΗΣ Hari Kanakis : Κουαρτέτο εγχόρδων αρ. 2
Κουαρτέτο NeoQuartet (Γκντάνσκ 2018 – Πρώτη ηχογράφηση)

-ΝΤΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ : Reflections IX, για πιάνο
Φρόσω Κτιστάκη Froso Ktistaki πιάνο (Αθήνα 2018-πρώτη ηχογράφηση)
-ALBAN BERG : Σονάτα για πιάνο έργο 1
Γιώργος Καραγιάννης πιάνο (Αθήνα 2017)
-ENRIQUE GRANADOS : Ισπανικός χορός για πιάνο αρ. 5 έργο 37
Μεταγραφή για φλάουτο και κιθάρα : Duo Arioso
Σοφία Μαυρογενίδου Sofia Mavrogenidou φλάουτο – Αριστείδης Χατζησταύρου κιθάρα (Αθήνα 2015)
-CAMILLE SAINT SAENS : Melodies Persanes έργο 26 / αρ. 1,2 και 5
Τάσης Χριστογιαννόπουλος βαρύτονος – Orchestra della Svizzera Italiana -δ/ση Markus Poschner (Λουγκάνο 2016 -Πρώτη ηχογράφηση για φωνή και ορχήστρα)
-JOHANNES BRAHMS : Piano trio αρ.2 έργο 87
Λεωνίδας Καβάκος βιολί – Yo Yo Ma βιολοντσέλο - Emanuel Ax πιάνο (Μασσαχουσσέτη 2017)

webradio.ert.gr/trito  

Έργο του Χάρη Κανάκη για τον Άγιο Εφραίμ, για χορωδία και αφηγητή.

Την Δευτέρα 25-11-19, έγινε η πρεμιέρα παρουσίασης του μεγάλου έργου μου για χορωδία και αφηγητή, στο κανάλι μου στο YouTube.

Το έργο είναι εμπνευσμένο από το μαρτυρικό βίο του Αγίου Εφραίμ. Η διάρκειά του είναι 18 λεπτά και θα ήταν τιμή μου να το ακούσετε, μια και το θεωρώ ένα από τα σημαντικότερα έργα μου.

Το μέρος της χορωδίας ηχογραφήθηκε στην Αμερική από τη χορωδία F.R.P. της Μινεάπολης (USA) τον Οκτώβριο του 2019. Στο ρόλο του αφηγητή ο συνθέτης. (Ηχογράφηση Αθήνα Νοέμβριος 2019)

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας!

Χ.Κ.

Μανώλης Ανδρόνικος: "Είναι ασύλητος! Είναι κλειστός!"

"Είναι ασύλητος! Είναι κλειστός!
Πήρα το τσαπάκι της ανασκαφής, που έχω μαζί μου από το 1952, έσκυψα στο λάκκο και άρχισα να σκάβω με πείσμα και αγωνία το χώμα κάτω από το κλειδί της καμάρας. Ολόγυρα ήταν μαζεμένοι οι συνεργάτες μου.
Συνέχισα το σκάψιμο και σε λίγο ήμουν βέβαιος. Η πέτρα του δυτικού τοίχου ήταν στη θέση της, απείραχτη, στέρια.
-Είναι ασύλητος!
-Είναι κλειστός!
Ήμουν ευτυχισμένος βαθιά. Είχα λοιπόν βρει τον πρώτο ασύλητο μακεδονικό τάφο. Εκείνη τη στιγμή δεν ενδιαφερόμουν για τίποτε άλλο. Εκείνη τη νύχτα -όπως και όλες τις επόμενες- στάθηκε αδύνατο να κοιμηθώ περισσότερο από δυο τρεις ώρες. Γύρω στις 12, τα μεσάνυχτα, πήρα το αυτοκίνητο και πήγα να βεβαιωθώ αν οι φύλακες ήταν στη θέση τους. Το ίδιο έγινε και στις 2 και στις 5 το πρωί. Οπωσδήποτε, συλλογιζόμουν, μέσα στη σαρκοφάγο πρέπει να κρύβεται μια ωραία έκπληξη. Η μόνη δυσκολία που συναντήσαμε ήταν πως την ώρα που ανασηκώναμε το κάλυμμα, είδαμε καθαρά πια το περιεχόμενο και έπρεπε να μπορέσουμε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να συνεχίσουμε τη δουλειά μας, μόλο που τα μάτια μας είχαν θαμπωθεί απ’ αυτό που βλέπαμε και η καρδιά μας πήγαινε να σπάσει από συγκίνηση. Μέσα στη σαρκοφάγο υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα. Επάνω στο κάλυμμά της ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκάξι ακτίνες, και στο κέντρο του ένας ρόδακας. Με πολλή προσοχή και περισσότερη συγκίνηση ανασήκωσα το κάλυμμα με το αστέρι πιάνοντάς το από τις δυο γωνίες της μπροστινής πλευράς. Όλοι μας περιμέναμε να δούμε μέσα σ’ αυτήν τα καμένα οστά του νεκρού. Όμως αυτό που αντικρίσαμε στο άνοιγμά της μας έκοψε για μιαν ακόμη φορά την ανάσα, θάμπωσε τα μάτια μας και μας πλημμύρισε δέος: πραγματικά μέσα στη λάρνακα υπήρχαν τα καμένα οστά.
Αλλά το πιο απροσδόκητο θέαμα το έδινε ένα ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς που ήταν διπλωμένο και τοποθετημένο πάνω στα οστά. Ποτέ δεν είχα φανταστεί τέτοια ασύλληπτη εικόνα. Μπορώ να φέρω στη συνείδησή μου ολοκάθαρα την αντίδραση που δοκίμασα καθώς έλεγα μέσα μου:
Αν η υποψία που έχεις, πως ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο, είναι αληθινή -και η χρυσή λάρνακα ερχόταν να ενισχύσει την ορθότητα αυτής της υποψίας- κράτησες στα χέρια σου τη λάρνακα με τα οστά του. Είναι απίστευτη και φοβερή μια τέτοια σκέψη, που μοιάζει εντελώς εξωπραγματική.
Νομίζω πως δεν έχω δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια αναστάτωση, ούτε και θα δοκιμάσω ποτέ άλλοτε."

Μανόλης Ανδρόνικος 8.11.1977 Βεργίνα

Ο Κάφκα και το κοριτσάκι.

Λίγο πριν το τέλος της ζωής του, ο Φραντς Κάφκα έζησε μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Καθώς περπατούσε στο πάρκο Στέγκλιτζ στο Βερολίνο, συνάντησε ένα κοριτσάκι που έκλαιγε απαρηγόρητο γιατί είχε χάσει την κούκλα της.

Ο Κάφκα προσφέρθηκε να το βοηθήσει να βρει την κούκλα της, όμως μην μπορώντας να την βρει, σκέφτηκε ένα τέχνασμα για να πάρει την λύπη από το μικρό κοριτσάκι.

Έγραψε ένα γράμμα, δήθεν προερχόμενο από την κούκλα της μικρής και της το έδωσε:

«Σε παρακαλώ μην κλαις για εμένα, έφυγα σε ταξίδι για να γνωρίσω τον κόσμο. Θα σου ξαναγράψω σύντομα για να σου διηγηθώ τις εμπειρίες μου».

Κάθε φορά που εκείνος και το κοριτσάκι συναντιόντουσαν, της διάβαζε προσεκτικά τα γράμματα που περιέγραφαν τις φανταστικές ιστορίες της κούκλας.  Το κοριτσάκι παρηγοριόταν και αδημονούσε κάθε φορά για νέα από την κούκλα.

Ο καιρός περνούσε και όταν ήρθε η στιγμή να αποχωριστούν, ο Κάφκα έκανε δώρο στο κοριτσάκι μια κούκλα, που ήταν όμως εντελώς διαφορετική από την αρχική.

Η καινούρια κούκλα, έφερε επάνω της ένα συνοδευτικό σημείωμα που έλεγε:

«Εγώ είμαι! Τα ταξίδια μου με άλλαξαν.»

Μετά από χρόνια, το κοριτσάκι που είχε γίνει πια μεγάλη γυναίκα, βρήκε ένα κρυμμένο σημείωμα μέσα στην κούκλα που της είχε δωρίσει ο Κάφκα:

«Κάθε τι που αγαπάς πολύ πιθανόν μια μέρα να το χάσεις, όμως στο τέλος, έστω με διαφορετική μορφή, η αγάπη θα επιστρέφει».

Ο Ζήσης Μπούας του Χ.Χωμενίδη και η πραγματική ιστορία του.

Διαβάζοντας τους τελευταίους μήνες ένα μεγάλο μέρος της εργογραφίας του Χρήστου Χωμενίδη, εντυπωσιάστηκα όπως και πολλοί φίλοι από το μυθιστόρημά του "Ο Φοίνικας", έργο που είναι εμπνευσμένο από τη ζωή του ποιητή Άγγελου Σικελιανού και σας προτείνω να διαβάσετε.

Μέσα σε αυτό το υπέροχο μυθιστόρημα υπάρχει ένας Αρβανίτης ήρωας με το όνομα "Ζήσης Μπούας".
Η πολύ αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του, έτσι όπως την εμφανίζει ο συγγραφέας, μου προξένησε το ενδιαφέρον και οι έρευνές μου με οδήγησαν στον πραγματικό Μπούα της ιστορίας...

Διαβάζω λοιπόν στο εξαιρετικό αλλά και σπάνιο βιβλίο του Κώστα Ραχούτη με τίτλο "Τα επώνυμα των Ελλήνων και οι αρβανίτικες ρίζες τους" : "Ο γενάρχης των Λιοσιωτών Μπουαίων ήταν ο Μερκούριος Μπούας ονομαστός φύλαρχος του Βυζαντίου που μεταφέρθηκε με τα ασκέρια του στην περιοχή πέριξ της Πάρνηθας, το χαϊδευτικό του ήταν Μπόπης. Όταν πέθανε θάφτηκε στο κτήμα του στη θέση που φέρει σήμερα το όνομά του Βάρυ η Μπόπιτ=τάφος του Μπόπη, Βαρυμπόπη." 
Έτσι όπως λέμε δηλαδή σήμερα την γνωστή περιοχή της Αττικής, την Βαρυμπόπη!

Χ.Κ.

Το 3ο κουαρτέτο εγχόρδων του Χάρη Κανάκη στην Κυπριακή Πρεσβεία.

Αγαπητοί φίλοι και συνάδελφοι, με ιδιαίτερη χαρά και τιμή σας καλώ την Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2019 και ώρα 7:00 μ.μ. στην Κυπριακή πρεσβεία (Σπίτι της Κύπρου, Ξενοφώντος 2α Αθήνα), στη συναυλία του κουαρτέτου εγχόρδων του Δήμου Λεμεσού με έργα Ελλήνων και Κυπρίων συνθετών όπου μεταξύ άλλων, θα εκτελεστεί και το 3ο κουαρτέτο εγχόρδων μου.
Η παρουσία σας θα είναι μεγάλη τιμή για όλους μας.


Χάρης Κανάκης
Συνθέτης, συγγραφέας.
Μέλος Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών-ΕΕΜ.
http://www.eem.org.gr/user/130


Μουσικοί κουαρτέτου.
Ανδρέας Νικολάου, Α' βιολί.
Γιώργος Χατζηγεωργίου, Β' βιολί.
Ανδρέας Κελίρης, βιόλα.
Ευγενία Καραπατάκη, βιολοντσέλο.

Φιλική συμμετοχή: Κώστας Χατζηχριστοδούλου.

Είσοδος ελεύθερη.

Λίγα λόγια για το κουαρτέτο εγχόρδων Δήμου Λεμεσού.


Το κουαρτέτο εγχόρδων του Δήμου Λεμεσού δημιουργήθηκε το 1999.
Με τη δημιουργία του κουαρτέτου ο δήμος Λεμεσού έχει αναβαθμίσει τα μουσικά δρώμενα της πόλης μέσα από την προσφορά σημαντικών συναυλιών.
Σημαντική είναι επίσης και η συμβολή του κουαρτέτου στη διαπαιδαγώγηση των μικρών παιδιών μέσα από στοχευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια.
Η δράση του κουαρτέτου δεν περιορίζεται μόνο στην Κύπρο αλλά και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σειρά συναυλιών.
Στην Ελλάδα το κουαρτέτο εγχόρδων του δήμου Λεμεσού έχει δώσει συναυλίες στην Αθήνα, στη Θεσσαλονικη, στην Πάτρα, στη Σίφνο στη Θεσσαλονίκη κ.α.